สำหรับคนที่หลงมาเจอ จะบอกว่าฟิกเรื่องนี้เขียนจนจบพาร์ทความสัมพันธ์จอห์นล็อคแล้วค่ะ  http://concuben.exteen.com/fic-sherlock <<< ติดตามได้ทั้งหมดตรงนี้ค่ะ

ต้องขึ้นมาด้วยคำขอโทษผู้อ่านทุกท่านจริงๆค่ะเพราะ...

1.เลื่อนแล้วเลื่อนอีก

2. ดันเขียนยาวเลยแบ่งตอนจบเป็นสองตอนค่ะ อีกสามวันจะลงใหม่ค่ะ นี่ก็ยาวมากกกกกก เลยสงสารคนอ่านค่า

3. มันเวิ่นเว้อมากค่ะ สงสารคนอ่านมากๆๆๆๆ

 

แต่อย่างไรก็ดี เราขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนจริงๆค่ะ อ่านก็ดีใจ ไม่อ่านไม่เป็นไร ชอบก็ยินดี ไม่ชอบก็เข้าใจจริงๆค่ะ 

-   -     -     -    -    -

จอห์นเดินดุ่มๆจากห้องตรวจมุ่งแน่วไปยืนรอโบกแท็กซี่ทันทีที่งานเลิก แล้วก็ถอดเสื้อกาวน์มันตรงป้ายรอแท็กซี่นี่แหละ ลืมถอดตั้งแต่ในคลินิกมัวแต่คิดอะไรเพลิน ก็จะอะไรซะอีก สี่ห้าวันมานี้หลังจากที่เขากับเชอร์ล็อกแยกกันอยู่จริงๆจังๆ ใครๆก็อยากรู้เรื่องเขากับเชอร์ล็อก ไม่ถามก็แอบเม้ามอยลับหลัง….ยังไม่อยากจะนับว่าหนึ่งวันมานี้เชอร์ล็อกไม่รับโทรศัพท์ ไม่ใช่สิ เหมือนแบ็ตหมดแล้วไม่ยอมชาร์ต ถามใครก็ไม่รู้เรื่อง

 

 

 

ไปแจ้งความตำรวจไม่รับแจ้งความ

 

 

 

เพราะเขาเป็นแค่เพื่อน….

 

 

 

เลสตราดก็ช่วยอะไรไม่ได้... เพราะเขาเป็นสก๊อตแลนด์ ยาร์ด...ไม่ใช่ตำรวจท้องที่...

 

 

 

“จอห์น…ผมไม่รู้จริงๆว่าเชอร์ล็อกมันหายไปไหน…คือถ้ามันไปทำคดีก็คงจะเป็นเพราะหาเอง ไม่ก็ต้องมีศัตรูใหม่ …เอ่อ อาจจะเป็นแฟนคลับ….ผมเข้าใจที่ว่าคุณคือคนที่เป็นห่วงและรู้เรื่องเชอร์ล็อกมากที่สุด แต่ถ้าทางบ้านเขาไม่ได้ออกตามหา คุณก็ต้องเข้าใจพนักงานสอบสวนด้วยนะ…ถ้าเขาไม่ได้ติดตามข่าวคุณกับเชอร์ล็อกนัก เขาอาจจะรู้จักแค่เชอร์ล็อก...เพราะงั้นในสายตากฎหมาย…

 

 

 

…คุณคือคนอื่น…

 

 

 

 

 

….แล้วที่สำคัญ คุณไม่ได้อยู่ในเวลาที่เขาหายตัวไป เขาก็หายไปแค่หนึ่งวัน ... มันผิดสังเกตจริงอยู่ แต่มันยังอ่อนเกินไปที่จะทำให้เจ้าพนักงานออกตามหา”

 

 

 

จอห์นฟังแล้วหมดแรง…ก็เพราะเป็นคนอื่นนี่แหละ ตำรวจถึงไม่ได้รับรู้ว่า การที่คนอย่างเชอร์ล็อกจะแบ็ตหมดแล้วไม่ชาร์ตโทรศัพท์ ทั้งที่พึ่งพาสมาร์ทโฟนยังกับอะไรดี...แล้วถ้าจงใจหายไปเพราะทำคดีสนุกๆ มันเป็นไปไม่ได้ที่ไม่มีเขา เพราะมันเป็นโอกาสที่ดีที่เขาจะกลับไปคืนดีกับมันโดยไม่ต้องออกแรงง้อทั้งที่ทำเรื่องเหลือกินไปแล้ว...มันไม่ใช่เรื่องปกติ...

 

 

 

นี่เขาทำได้แค่รอเท่านั้น… และนอกจากเขากับมิสซิสฮัดสัน และเชอร์ลีน ก็ยังไม่มีใครเป็นทุกข์เป็นร้อนกับเรื่องนี้เลย … ในเมื่อทุกคนไม่ใยดี … เชอร์ล็อกคงจะปลอดภัยมั้ง…มันก็วันเดียวเองนี่นา…อีกอย่าง ไมครอฟท์บอกว่าส่งคนไปตามแล้ว แต่ยังไม่อยากแจ้งความ แล้วมันก็หายไปแบบนี้บ่อยๆ...และไมครอฟท์ก็บอกว่างานยุ่ง

 

 

เอาเหอะ ทำใจเย็นก็ได้วะ

 

 

 

เออ...ไอ้ที่ไม่รู้ ก็ไม่รู้ข่าวเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสนิทกันแค่ไหน ไอ้พวกที่รู้ก็ชิปก็ชงให้เพื่อนกลายเป็นแฟนกันซะอีก…เอาวะ…แจ้งความไม่ได้ก็ดีเหมือนกันนะ เขาเองก็ไม่ได้อยากจะออกตัวแรง เพราะจะยิ่งตอกย้ำรูปหลุดที่เพิ่งหลุดสดๆร้อนๆเมื่อไม่กี่วันมานี้ แล้วไหนจะไอ้ตัวพ่อมันเคยมาดักรับหน้าคลินิก หนำซ้ำยังไม่พอ ขนาดแยกกันอยู่ตัวลูกก็ยังมานั่งทำการบ้านหน้าคลิกนิกรอเขาทุกวัน เมื่อวานนี้ยิ่งหนักเอาเพื่อนมาด้วย เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ เพราะหนูเชสก้ายังดูงุนงงอยู่เลยว่าเป็นตัวเองกลายเป็นเพื่อนหนูเชอร์ลีนไปตั้งแต่เมื่อไหร่…แล้วทำไมจะต้องมานั่งเล่นกับเชอร์ลีนด้วย เชอร์ลีนก็ทำหน้าสลักสำคัญ พูดนั่นพูดนี่จนเชสก้าเผลอเออออห่อหมก … วันนี้ก็ยังดีที่เย็นนี้เชอร์ลีนมีออดิชั่นเลยไม่มารอเขา ไม่งั้นคงไม่ได้คิดอะไรมัวแต่เกร็ง เพราะเดินด้วยกันทีไรเชอร์ลีนก็เหมือนผีเข้า อยู่บ้านเรียกอาแต่ต่อหน้าชาวประชาดันเรียกพ่อ แถมบางทีก็เรียกซะดังคับคลินิก…

 

 

 

ตั้งแต่เขากลับออกมาจากถ้ำ ได้มาเจอผู้คน เขาจึงได้เห็นแต่ฟี้ดแบ็ค ได้เห็นโลกเสมือนจริงของจอห์น วัทสันเวอร์ชั่นเกย์ ที่มีทั้งคนทำหน้าแปลกๆใส่ นักเลงคีย์บอร์ด ไปจนถึงกองเชียร์

 

 

 

โดยรวมแล้วกระแสมันเฟรนด์ลี่ย์กับเขามากกว่าที่คิด คือไอ้ที่แย่ๆเขากลับไม่รู้สึกแคร์ แล้วไอ้ที่ดีก็เยอะกว่า แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีอะไรน่าเซ็งเลย เพราะไม่ว่ากระแสจะบวกหรือลบ ฟี้ดแบ็คมันดันออกมาทางเดียวกันหมดคือ …

 

 

 

กูว่าแล้ว….มันต้องเป็นแฟนกัน

 

 

 

“แหม รู้ดีกันจังนะ รู้มากกว่ากูอีก” จอห์นคิด ก่อนจะส่ายหัวเบาๆสลัดความคิดเรื่องข่าวฉาวของเขากับเชอร์ล็อก เดี๋ยวจะพาลเซ็ง ใช่ เซ็ง…. เขาก็ไม่อยากเลยที่จะรู้สึกแบบนี้ เพราะตั้งแต่เขามีอาการซึมเศร้าหลังจากเชอร์ล็อกหายตัวไป จนเชอร์ล็อกกลับมาเขาก็ไม่สามารถโกรธเชอร์ล็อกได้อีกเลย เขาไม่อยากจะเป็นแบบนี้ และไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน แต่เขาก็ต้องยอมรับ ที่ทำให้เขาเซ็งคือความย้อนแย้ง เพราะเขารู้สึกรำคาญใจทั้งขึ้นทั้งล่อง กับคนอื่นเขาก็อยากจะตะโกนกู่ก้องว่า “กูไม่ใช่เกย์!!!!!!!!!!!” แต่ทำไปก็ดูร้อนตัวเปล่าๆ อยู่เฉยๆเดี๋ยวคนก็ลืม แล้วกับเชอร์ล็อก ในขณะที่คนอื่นคิดว่าเขากับเชอร์ล็อกเป็นคนรักกัน แต่เชอร์ล็อกดันปฎิเสธเขาถึงสองครั้ง ครั้งแรกคือวันแรกที่เจอกัน ทำหน้าตกใจยังกับเห็นผีตอนที่คิดว่าเขาจะชวนเดท ครั้งที่สองก็คือครั้งล่าสุดที่เจอกัน ดันเอาเรื่องนี้มาล้อเล่นซะอีก…

 

 

 

 

 

“มันเป็นแค่การทดลองหนะจอห์น”

 

 

 

มันน่าเซ็งมั้ยหละถ้าใครสักคนไม่ใช่เกย์ แต่ถูกมองว่าเป็นเกย์ และเป็นคนรักของคนที่พยายามปฎิเสธคุณสุดชีวิต และยังไม่มีวันที่จะรู้สึกแบบนั้นกับคุณเลยอีก แถมยังเอาเรื่องนี้มาทดสอบมิตรภาพเพียงเพราะไอ้หมอนั่นอยากรู้ว่ามันจะทำอะไรกับคุณได้บ้างถ้ายังเป็นเพื่อนกันอยู่ แล้วที่แย่ที่สุดคือคุณโกรธเขาไม่ลง และไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อะไรมันไปกั้นไว้ แต่ที่แย่ยิ่งกว่าแย่ … คือแทนที่คุณโกรธไม่ลงแล้วจะอารมณ์ดีมีความสุข แต่คุณกลับเซ็ง ….

 

 

 

จอห์นทำเสียงจึ๊จ๊ะกับตัวเอง แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่….ไม่รู้จะนอยอะไรก่อนดี เลยพาลว่าแท็กซี่ที่ยังไม่มา นี่มันก็แค่บ่ายสาม คนขับมันขับไปวางยาฆ่าคนกันหมดหรือไง??? ในที่สุดรถก็มา เขาขึ้นไปนั่ง ก่อนจะลองโทรหาเชอร์ล็อกอีกรอบ ก่อนบอกที่หมายกับคนขับ วันนี้เขากลับเร็วคงต้องทำกับข้าวให้เชอร์ลีนกิน นี่แหละที่ทำให้เขาต้องโทรหาเชอร์ล็อกอีกทีเมื่อครู่ เพราะวันนี้เชอร์ลีนก็ต้องถามอีก …. เขาสงสารเด็กตาดำๆหรอกนะ ทั้งที่หมั่นไส้อยากจะตัดหางปล่อยวัดไอ้ตัวพ่อนี่จะแย่อยู่แล้ว

 

 

 

 

 

“พรุ่งนี้คุณต้องไปแจ้งความนะ … ไม่งั้นหลานคุณนั่นแหละจะเสียใจ ไมครอฟท์ ผมไม่รู้จะตอบแกยังไงดี ลำพังเชอร์ล็อกผมไม่ได้ห่วงมันนักหรอก” จอห์นทำอะไรไม่ได้ และจะทำไม่ได้ต่อไปจนกว่าไมครอฟท์จะแจ้งความ เขาเลยอึดอัดจนต้องส่งข้อความไปหาไมครอฟท์

 

 

 

“เอางี้สิ ถ้าคุณเจอเชอร์ล็อกเมื่อไหร่ ก็พากันไปจดทะเบียนกันซะสิ…เผื่อคราวหน้าหายไปอีกตำรวจจะได้ไม่บ่ายเบี่ยง…และถ้าตาย มันคงอยากให้คุณรับศพ…ไม่ใช่ผม…” ไมครอฟท์ตอบกลับมาอย่าง……..ไมครอฟท์…

 

 

 

จอห์นโกรธจนหน้ามืด คนอะไรทำไมเย็นชาแบบนี้ เขาไม่เข้าใจเลยว่าไมครอฟท์ตกลงแล้วรักน้องแบบไหนกันแน่ จริงอยู่ว่าส่งคนไปหาแล้ว แต่มันจะไปได้เรื่องอะไรคนแค่หยิบมือเดียว ให้ตำรวจจัดการกันทั้งกรมไม่ได้หรือไง??

 

 

 

จอห์นเริ่มเลียปาก แล้วก็กัดเล็บ ก่อนกดวางโทรศัพท์

 

 

 

… ทำไมไม่รับวะ….ไปทำบ้าอะไรอยู่!!! …แล้วคว่ำมันไว้กับตัก

 

 

 

ตอนนี้เชอร์ล็อกอาจจะกำลังจะตายอยู่ที่ไหนก็ได้….

 

 

 

“….ฉันมีเพื่อนอยู่แค่คนเดียว”

 

 

 

จอห์นอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดนี้ ที่เชอร์ล็อกพูดกับเขาที่บาสเกอวิลล์ ….นึกภาพเชอร์ล็อกตอนนั้น….จอห์นก็เริ่มๆจะร้อนๆที่ตา ….

 

 

 

…..ทำไมเราแม่งต้องทำได้แค่รอด้วย !!!!

 

 

 

และมันยิ่งตอกย้ำความโมโหของจอห์น เพราะไมครอฟท์ยังจะส่งข้อความไร้สาระมาหา…

 

 

 

“แล้วถ้าเป็นคุณหละจอห์น….ถ้าคุณกำลังลำบาก คุณอยากให้แจ้งความตามหาคุณ อยากให้ใครตัดสินใจกับร่างกายคุณเวลาคุณโคม่า ….อยากให้ใครรับศพและตัดสินใจเรื่องการบริจาคอวัยวะหรืองานศพ …และคุณอยากให้ใครหละ….เก็บของที่ระลึกถึงการเคยมีชีวิตอยู่ของคุณ….พี่สาวคุณหรือเชอร์ล็อก”

 

 

 

 

 

โอ้โห พูดเอาแต่ได้….ยังไม่จบอีท็อปปิกโฆษณาไทยประกันนี่อีกเหรอ….

 

 

 

แต่ถ้าเหตุการณ์มันกลับกันจริงๆอย่างที่ไมครอฟท์พูด เขาก็อยากให้เป็นเชอร์ล็อกนั่นแหละ ที่เขาอยากจะฝากร่องรอยการเคยมีชีวิตไว้ เพราะท่ามกลางเพื่อนฝูงมากมายที่เขามี….

 

 

 

…เชอร์ล็อกคือคนเดียวที่ทำให้ชีวิตของเขามีความหมาย

 

 

 

“ถ้าผมจะเป็นจะตายขึ้นมา ผมคงอยากให้เมียผมจัดการหนะครับ” จอห์นตอบไปอย่างเหวี่ยงๆ เพราะไม่อยากให้ไมครอฟท์ได้ใจ… ทั้งที่เขารู้แก่ใจดี ว่าถ้าไม่ได้มาพบมาเจอเชอร์ล็อก เขาก็คงเป็นเหมือนซากปรักหักพังทางวิญญาณที่สิงอยู่ในร่างนี้รอวันแตกดับ เขาหมดอาลัยตายอยากไม่สนใจตัวเอง อยู่แต่ในห้องรูหนู ไม่คิดจะทำให้ชีวิตกลับมามีชีวา ความหวังความฝันที่เป็นเชื้อเพลิงขับเคลื่อนชีวิตมันหายไปหมด ไฟในตัวเขาก็มอดสนิทเป็นธรรมดา เหมือนที่เขาเคยพูดกับไมค์ แสตมฟอร์ด

 

 

 

ผมมันไม่ใช่คนเดิม…

 

 

 

แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาที หลังจากที่พบกับเชอร์ล็อก และไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้นที่เขากับเชอร์ล็อกได้ทำคดีแรกด้วยกัน…ความหวังและจินตนาการต่างๆเกี่ยวกับชีวิตของเขาที่คิดว่ามันคงตายไปหมดแล้ว ได้กลับมาอีกครั้ง พอมีดวงอาทิตย์อยู่ใกล้ๆ เขาจึงตั้งใจรดน้ำพรวนดินทุกอย่างในพื้นที่ชีวิตอย่างเร่งรีบ จนไม่สนว่าจะพรวดพราดไปหรือไม่ เพราะน้ำแข็งที่ปกคลุมผืนดินจากฤดูหนาวแห่งชีวิตได้ละลายไปหมดแล้ว เขาทั้งอยากเก็บเงิน อยากซื้อคลินิก อยากแต่งงานมีครอบครัว อยากมีลูก ทุกความปรารถนาของเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งเหมือนเมล็ดพันธุ์พบกับฤดูใบไม้ผลิ…

 

 

 

นึกแล้วก็เจ็บใจ… ต่อให้เขากับเชอร์ล็อกจะเป็นอะไรกัน ไม่ว่าจะเปรียบเทียบในแง่ไหน ตอนนี้เขาก็ทำอะไรให้เชอร์ล็อกไม่ได้สักอย่างอยู่ดี…

 

 

 

เขานึกแล้วน้ำตาที่มันเอ่อๆอยู่ที่ขอบตาก็ไหลหยดลงมาจนได้…

 

 

 

ประสาทของจอห์นเขม็งเกลียว แต่จู่ๆ…ก็ดันมีอีกข้อความส่งมา…

 

 

 

“พอดีผมงานยุ่ง…ผมเพิ่งนึกขึ้นได้หนะจอห์น…ผมลืมบอกคุณว่าเชอร์ล็อกปลอดภัยแล้ว ตอนนี้เขาพักอยู่กับเพื่อน”

 

 

 

ปลอดภัย??? จอห์นเห็นคำนี้ก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ไอ้ที่เครียดปานจะเอาปืนไปไล่ยิงคน ก็กลับมาเครียดเบาๆ….

 

 

จอห์นลงจากแท็กซี่ อย่างงงๆ ปลอดภัยแล้ว??? อะไรคือปลอดภัย??

 

 

 

“หมอครับ ค่าแรงผมหละ!!” คนขับแท็กซี่ตะโกนกึ่งแซวกึ่งเครียด จอห์นรีบควักเงินให้แล้วโบกมือไม่รับทอน ก่อนจะมาประมวลในหัวว่าอย่าไปโฟกัสว่าปลอดภัยจากอะไร แต่เอาเป็นว่าปลอดภัยแล้ว….จอห์นค่อยๆสงบลง แต่…

 

 

 

เพื่อน??? เพื่อนเป็นใคร??

 

 

 

…..ไหนว่ามีกูคนเดียว???

 

 

 

แล้วที่เดินตามที่บาสเกอวิล เพราะเห็นเขาไม่พอใจ แล้วบอกว่ามีเขาคนเดียวนี่มันอะไร?? หรือมันงอกมาจากไหน??? ไปมีไว้ตั้งแต่นาทีที่เท่าไหร่ของหนังเรื่องนี้??

 

 

 

จอห์นเดินงงก้าวหน้าหลังอยู่สองก้าวเพราะกำลังงง งงว่าทำไมแทนที่จะดีใจที่กลับมาโกรธเชอร์ล็อกได้แล้วเพราะมันควรโดน มันควรจะโดนสักดอก!!! แต่ดันต้องกลับมางง ว่า “นี่เราจะโกรธมันทำไม?? มันก็มีคนดูแลก็ดีแล้ว ก็จบได้แล้ว”

 

 

 

จอห์นสะบัดหัวอีกรอบ วันนี้ไม่รู้สะบัดไปแล้วกี่ทีกัน? เอาหละ เชอร์ล็อก จะโดนอะไรมาก็ไม่รู้แหละ มันปลอดภัยแล้ว…. และมันมีคนดูแล … จบ

 

 

 

แต่ไอ้ที่ดูแลมันอยู่นี่…

 

 

 

ใครวะ??

 

 

 

จอห์นสะบัดหัวไปมาแรงๆอีกที นี่ยังไม่นับว่า จะกลับไปอยู่บ้านเช่าตอนไหนดี เพราะสถานการณ์มันมาเป็นแบบนี้แล้วอีกหละ ??? ก่อนเดินเข้าบ้านไปตั้งหลัก และเอาอาหารสดออกมาจากตู้ แล้วเริ่มทำกับข้าวให้เชอร์ลีนกินสักทีวันนี้หนูเชอร์ลีนคงจะดีใจ ที่พ่อไม่เป็นไรแล้ว…

 

 

 

จอห์นส่ายหน้าช้าๆ ขณะไขกุญแจห้องพัก ที่เขาพาเชอร์ลีนมาอยู่ด้วย..

 

 

 

ไม่น่าไปเสียเวลาคิดมากเรื่องมันเลย… ห้าวันที่แล้ว ก็เห็นนี่หว่า… ว่ามันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวลาที่มันเป็นอะไรขึ้นมา เราห่วงมันแค่ไหน….

-           -  -   -   -    -      -   -

 

วิกเตอร์นั่งคร่อมเก้าอี้ แล้วเอาคางเกยสันพนักพิง มองเชอร์ล็อกบนเตียงนอนของเขาอย่างขันๆ หลังจากที่หมอประจำตระกูลของวิกเตอร์ ทำแผล และฉีดยาแก้อักเสบและยานอนหลับให้เรียบร้อยแล้วก็ออกไป เชอร์ล็อกที่โดนฤทธิ์ยานอนหลับขยับตัวไม่สู้จะได้นัก เพ่งมองวิกเตอร์กลับด้วยตาขวาง อย่างไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องคิดว่า

 

 

 

“กูตื่นเมื่อไหร่…มึงโดนแน่ไอ้หย็อย”

 

เชอร์ล็อกคิดอาฆาตแปะโป้งไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยมาจ่าย แม้ว่าหัวมึนๆของเขาจะไม่รู้ว่าให้มันโดนอะไรดี แต่ไม่โดนก็ไม่ใช่เชอร์ล็อก โฮล์มสแล้วหละ มันหลอกให้เขาตกหลุมรักจอห์นอย่างเต็มตัว นอกจากจะไม่หายรักจอห์นสักทีแล้ว ยังทำหัว ทำท้องไส้ ปั่นป่วนไปหมด ขนาดคดีเจ๋งๆมา เขาดันแก้ได้ไม่สนุก เพราะมันไม่มีกะจิตกะใจ แถมยังเกือบแพ้เละเทะ ที่สำคัญไอ้บ้านี่ก็ไปช่วย แย่งบทพระเอกไปอีก… นี่ถ้าไม่อกหักอยู่รับรองว่าไม่มีทางเป็นแบบนี้…

 

 

 

 วิกเตอร์หัวเราะออกมาซะดังลั่น เพราะรู้ดีว่าเชอร์ล็อกกำลังโกรธที่ทำให้มันเสียหน้า ที่พลาดท่าแฟนคลับ ซึ่งแฟนคลับไอ้บ้านี่ จะเป็นอะไรไปได้นอกจากคนบ้า กับอาชญากร ไม่ก็เป็นทั้งสองอย่าง โดยการทำให้มันอกหัก ซึ่งมันจะไปแย่อาไร้… ในเมื่อมึงนั่นแหละอีหยิก มึงทำกูอกหักก่อน… วิกเตอร์คิดแล้วก็สาแก่ใจ

 

 

 

“หายกันแล้วสินะเชอร์ล็อก …. เพราะฉันช่วยชีวิตแกนะ นอกจากฉันแล้วใครบนโลกนี้วะที่จะสมองไวพอกับแก นอกจากพี่ชายแกกับฉัน” วิกเตอร์พูดไปแบบนั้นเพราะไม่อยากจะรื้อฟื้น เนื่องจากแผนเขาใกล้สำเร็จแล้ว …. จะว่าไปเขาก็สนุกดีเหมือนกัน ที่ได้ไปทำคดีกับเชอร์ล็อก แต่เชอร์ล็อกอาการหนักกว่าที่คิดถึงกับกะไทม์ไลน์พลาด จนเขาตามไปผิดเวลา เชอร์ล็อกเลยโดนแฟนคลับจับไป ….แล้ววิกเตอร์ก็ไปช่วย….หากันตั้งนานกว่าจะเจอ…

 

 

 

วิกเตอร์ค่อยๆแงะโทรศัพท์คู่ใจของเชอร์ล็อกจากมือ สภาพจิตใจของเชอร์ล็อกก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่โดนโปะยาสลบแต่ดันไม่สลบแค่ขยับตัวไม่ได้แล้วกำลังจะโดนข่มขืน เชอร์ล็อกมองนิ้วเรียวๆของวิกเตอร์ที่ฉุดคร่าโทรศัพท์ไปจากมือไร้เรี่ยวแรงของเขาอย่างนิ่มๆจนได้ด้วยแววตาหวาดกลัวสุดขีด ในเวลาที่ทางเดินไปไมน์พาเลซของถูกปกคลุมด้วยหมอกเมฆแห่งความง่วงนอน เขาจะสู้ไอ้หอกโมขศักดิ์หักกลางนี่ยังไงดี…แรงก็ไม่มี คิดก็ไม่ออก…ที่สำคัญเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวิกเตอร์ทำทั้งหมดนี้ เพื่อจะทำอะไรเขากันแน่ ทำไมมันต้องแกล้งให้เขาอกหัก ในเมื่อเจ็บแล้วก็เรื้อรังหายก็ไม่หาย แถมไปเจอวินาทีเป็นวินาทีตาย เขาดันเหมือนโดนผีซ้ำด้ามพลอย แทนที่จะนึกเรื่องคดีเพราะมันเดิมพันด้วยชีวิต แต่เหตุการณ์นี้ดันทำให้เขารู้สึกว่าความรู้สึกที่เขามีต่อจอห์นนั้น มันทั้งลึกซึ้ง ทั้งชัดเจนแค่ไหน

 

 

 

ตอนนั้น…เขารู้สึกว่า….ถ้าในโลกนี้มีพระเจ้า เขาก็คงจะอธิษฐานว่าก่อนตาย ขอเจอจอห์นอีกสักครั้งเถอะ ขอให้ได้เจอเถอะ  เขายังไม่ได้บอกรักจอห์นอย่างเป็นกิจจะลักษณะเลย อยากได้ยินเสียงจอห์นอีกสักครั้ง แม้ว่าจะเป็นเสียงปฎิเสธผลักไสไล่ส่งก็ดีกว่าตายไปโดยไม่ได้เจอจอห์นอีก แล้วมันช่างตลก เพราะเขาไม่เคยคิดถึงพระเจ้าเลย ไม่เชื่อด้วยซ้ำว่ามีจริงๆ แต่ดันมานึกถึงพระเจ้าเพราะจอห์น… แต่ก็ตลกอีก เพราะทันทีที่นึกภาพจอห์นออก เขาก็สลัดพระเจ้าทิ้งซะเฉยๆ เพราะดันรู้สึกเหมือนมีอะไรก็ไม่รู้ มาทำให้สมองที่ตีบตันชั่วขณะ(ก็เพราะจอห์นอีกนั่นแหละ)เครื่องติดขึ้นมาซะฉิบ แล้วก็คิดหาทางหนีทีไล่ แก้เกมแล้วหนีออกมาได้ ก่อนวิกเตอร์จะตามมาช่วยเขาที่กลางทาง แล้วเขาทั้งสองคนก็จัดการคนร้ายทั้งรังส่งตำรวจ

 

 

 

สรุปว่าไม่ว่าเขาจะดูน่าขันหรือเปล่าที่ดันนึกถึงพระเจ้าขึ้นมาตอนวินาทีเป็นตายก็ไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะใครๆมักบอกว่าพระเจ้าคือความรักและพระเจ้าทรงแสดงปาฎิหาริย์ …. ณ จุดพลิกผันนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงความรักที่เขามีให้จอห์น แล้วเขาก็พบปาฎิหาริย์จนรอดชีวิตมาได้….  

 

ตื่นเมื่อไหร่ เขาจะไปหาจอห์น…

 

เชอร์ล็อกผล็อยหลับไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า กับคำสั้นๆที่ผุดขึ้นมาในจังหวะที่สติกำลังจะลับเข้าสู่สภาวะหลับสนิท…

 

 

….อาเมน….

 

 

 

-           -   -     -     -      -    -    -        -

 

“อาคะ…” เชอร์ลีนละสายตาจากการบ้านมามองจอห์นอย่างเด็กที่กำลังจะเบะ… จอห์นที่กำลังทำเป็นอ่านวารสารการแพทย์เหลือบมามองเชอร์ลีนแว่บนึงก่อนขาน

 

 

 

“ว่าไงหละหนูเชอร์ลีน”

 

 

 

“โทรหาพ่อหน่อยได้มั้ยคะ หนูโทรไปยังไงพ่อก็ไม่รับหรอกค่ะ”

 

“ตอนนี้เขาอยู่กับเพื่อนหนะเชอร์ลีน คงมีอะไรต้องคุยกันมั้ง เขาคงไม่ได้ต้องการอะไรจากเรา” จอห์นตอบเชอร์ลีนไป แล้วเริ่มนึกขึ้นได้ เพราะกลัวหลานจะเสียใจ

 

 

 

“อาหมายถึง เขาคงไม่ต้องการอะไรจากอาหนะ ….ถ้าเขาต้องการก็คงจะโทรมาแล้วหละ เขาไม่เคยไม่โทรถ้าอยากได้อะไร…” จอห์นพูดด้วยสีหน้าแววตาเซ็งๆ ก่อนยักคิ้วแล้วยิ้มเบื่อๆหนึ่งทีก่อนอ่านหนังสือต่อ

 

 

 

เชอร์ลีนก้มไปเขียนหนังสือพักนึง แล้วจอห์นได้ยินเสียงฟืดๆเหมือนเด็กกำลังซื้ดขี้มูกก็รู้ว่าหลานร้องไห้ พอแอบมอง ก็เขียนไปเช็ดน้ำตาไป จอห์นเลยยอมแพ้ ทั้งที่หมั่นไส้เชอร์ล็อกใจจะขาด แล้วก็ห่วงมากๆด้วย สงสัยมากๆด้วย แต่ด้วยแรงหมั่นไส้เลยไม่อยากจะโทรไปหา หรือแม้กระทั่งไลน์ไป

 

 

 

แต่นี่เพราะเชอร์ลีนขอร้องหรอกนะ…

 

 

 

“ลูกฝากถามว่า…ตายหรือยัง” JW

 

“อาถามแล้วจ้ะเชอร์ลีน ไลน์ก็พอเนอะเผื่อพ่อเขามีธุระ ไปเดินเล่นกันดีกว่า ห้าโมงเย็นแล้ว”

 

-           -  - -  - - -  - - -

 

เชอร์ล็อกกระพริบตาปริบๆ ตอบสนองเสียงลายน์ดังตึ๊งงง นี่หลับไปกี่ชั่วโมงแล้ว…เขารีบเหลือบตามองฟ้าผ่านหัววิกเตอร์ ที่นั่งท่าเดิม สีหน้าเดิม นี่มันน่าจะสองทุ่มแล้วนี่หว่า…..วิกเตอร์คงลุกไปหยิบอาหารแล้วมานั่งท่าเดิมเพราะบนโต๊ะข้างเตียงมีนมหนึ่งแก้วกับแอปเปิ้ลหนึ่งลูก

 

 

 

ใครสั่งให้เอาโทรศัพท์ฉันไปชาร์ต….

 

 

 

เชอร์ล็อกรีบคว้าโทรศัพท์กะมาปิดเสียงไลน์ เขายังทำใจไม่ค่อยได้ เชอร์ล็อกรีบเอามือขยี้หัวปนทึ้งปอยผมหยิกๆ เพราะไม่รู้คิดบ้าคิดบอไปได้ยังไง ถึงได้เอาพระเจ้ามาปนกับจอห์น ของที่เขาไม่อยากจะคิดถึงทั้งสองอย่าง นี่ถ้าอยู่ในยุคมืด เขาคงคิดว่ายานอนหลับหมอคงใส่ยาเสน่ห์ลงไปด้วย … เขาถึงได้เพี้ยนขนาดนี้… เอาเหอะ ตอนใกล้หลับคนเราคิดอะไรได้ไม่คมชัดหรอก ง่วงปานนั้น ….

 

 

 

“เปิดเสียงไลน์ทำไม” เชอร์ล็อกลุกขึ้นนั่งกอดอก เริ่มจะมีแรงฉะวิกเตอร์

 

 

 

“อ้าว ให้คนที่บ้านแกติดต่อมาไง….เผื่อเค้าคิดถึง” วิกเตอร์หน้าเฉยเมย ซึ่งสำหรับเชอร์ล็อกแล้วมันยอมไม่ได้

 

 

 

เชอร์ล็อกคว้าไหล่วิกเตอร์ทั้งสองข้างก่อนเขย่าสุดแรงเกิด ตัวค่อนข้างผอมของวิกเตอร์กระดอนตามแรงกระชากจากมือที่อยู่บนแขนที่ขณะนี้เรียกได้ว่าบึกบึนของเชอร์ล็อก…

 

“แกทำแบบนี้กับฉันทำไมวะ??? แกจะได้อะไร แค่อยากให้ฉันเจ็บปวดที่เคยทิ้งแกงั้นเหรอ นี่ไงฉันเจ็บปวดพอแล้ว ฉันเกือบตายแล้วสะใจหรือยัง” เชอร์ล็อกคำรามอย่างเหลืออด

 

 

 

นี่ยังน้อยไป….ไหนจะรวมกับไอ้อามงอาเมนนั่นอีก…

 

 

 

“ฉันหวังดีกับแกนะ” วิกเตอร์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

 

 

 

“แล้วถ้าแกหวังดี ….แล้วผลมันดีมั้ยหละ ถ้าไม่แน่ใจเกินร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าแก้ไม่ได้ ทำไมไม่บอกฉัน??” เชอร์ล็อกยังไม่หยุดคำรามหน้าย่นจนสันดั้งติดกับตีนหน้าผาก เหมือนทุกครั้งที่มันทำหน้าเหวี่ยง …. วิกเตอร์มันจะรู้มั้ยหนะ… ว่าหลังจากจอห์นย้ายออกไปสงบสติอารมณ์เมื่อห้าวันก่อน เขาถึงกับนอนไม่หลับหนึ่งคืนเต็มๆ จนเขาทนไม่ได้เลยต้องจ้างคนมาขนเตียงไปไว้ที่อื่นกลางดึกเพราะทนดูเตียงที่จอห์นเคยนอนไม่ได้…

 

 

 

“แกคิดเหรอ…ว่ามันจะมีทางไหนที่ช่วยคนมีความรักได้หมดรัก ….ได้ดีเท่ากับการได้สมหวังในความรักหละเชอร์ล็อก คู่รักที่ใครสักคนตายตอนหนุ่มสาว จะทำให้อีกฝ่ายจำไปจนตาย การอกหักในรักครั้งแรกก็จะทำให้จำไปจนตาย แม้ว่าแผลมันจะเบาบางลง แต่มันไม่จบหรอก สู้สมหวัง รักกันให้สะใจแล้วเดี๋ยวพออายุมากๆก็เบื่อไปเองดีกว่า… ” วิกเตอร์ตอบอย่างใจเย็น แต่แววตาเหมือนแฝงแววสะใจอย่างที่เชอร์ล็อกไม่เข้าใจ เพราะกะอีแค่เรื่องความรักความใคร่บ้าไรนี่ เชอร์ล็อกก็ตามแทบไม่ทันอยู่แล้ว

 

 

 

และด้วยความงง ไม่ว่ามนุษย์หน้าไหนงงจะหยุดคิดเป็นธรรมดา เชอร์ล็อกจึงคลายมือจากบ่าวิกเตอร์แล้วนั่งเงียบรอฟัง

 

 

 

วิกเตอร์ก็ไม่พูดอะไร จนเชอร์ล็อกพูดเรื่องที่ตัวเองสงสัยออกมา “สมหวังบ้าอะไรหละ… เขาไม่ได้…อะไร…กับฉันสักหน่อย” เชอร์ล็อกเริ่มตะกุกตะกัก

 

 

 

“แกลองแล้วเหรอ แกเล่นบอกรักแล้ววิ่งหนี มันใช่ลองเหรอวะ ทำไมไม่จีบเขาหละ เขายังไม่รักก็ทำให้เขารักสิ” วิกเตอร์หัวเราะออกมาอีกจนได้ ในขณะเชอร์ล็อกหน้านิ่วด้วยความสงสัยเหมือนเด็กสามขวบกำลังงงอะไรสักอย่าง …

 

 

 

เชอร์ล็อกเหมือนเริ่มคิดทัน แล้วก็หรี่ตา

 

 “แกโง่หรือเปล่าวะ ลองบ้าลองบออะไร… ถ้าจอห์นปฏิเสธก็ลงมาอีหร็อบเดิมแหละ…แกแน่ใจได้ยังไงว่าฉันจะ…เอ่อมมม ทำให้จอห์น …..รู้สึกแบบเดียวกับฉันหนะ” เชอร์ล็อกเริ่มเอามือไปเล่นฟูกกับผ้าปูแก้เก้อ เขาไม่ได้อายใครหรอกเขาอายตัวเองนั่นแหละ…

 

 

 

ที่ต้องมายอมจำนนกับไอ้เรื่องบ้าพวกนี้….

 

 

 

“ยังไงแกก็สมหวังเชอร์ล็อก”

 

 

 

เชอร์ล็อกทำคิ้วย่นกว่าเดิม แววตาจ้องวิกเตอร์อย่างตั้งใจ และมันตลกมากตรงที่ดูว่างเปล่า

 

 

 

“… ไม่มีผู้ชายสักกี่คนหรอก ที่จะมานั่งพร่ำเพร้อเขียนถึงผู้ชายอีกคนได้ทุกเมื่อเชื่อวันหนะ…แล้วอีกอย่างเท่าที่ฉันตามอ่านอย่างละเอียดอะนะ เสือผู้หญิงสิงห์ผู้ชายอย่างฉันฟันธงได้เลย…ว่าเป็นไปได้สองกรณีเท่านั้น ถ้าไม่ชอบก็หลงรัก”

 

 

 

“หึ…มันก็แค่อาจนั่นแหละวิกเตอร์ ต่อให้หนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่ฉันจะอกหัก แต่ถ้ามันเกิดขึ้นหละ…” เชอร์ล็อกยังไม่เลิกเล่นฟูก อายก็อายตัวเอง ความหวังก็มี กลัวอกหักซ้ำรอยเดิมก็กลัว ใครเลยจะทรมานอิหลักอิเหลื่อเท่าเขาอีกหละตอนนี้ เว้นแต่ว่าจะมีอาการเดียวกัน….

 

 

 

“แกไม่เจ็บนานหรอกเชอร์ล็อก…คนอกหักอ่อนไหวง่ายจะตาย…ถ้าเขาเขียนบันทึกถึงแกเพราะชอบแกหนะนะ…ฉันนี่แหละคือผู้ชายที่อยากรู้เรื่องแก แต่เข้าไม่ถึงแกจนต้องมานั่งอ่านบันทึก ที่ผู้ชายที่ฉันคิดว่าเขาชอบแกแล้วยังได้อยู่ใกล้ๆแกเขียนถึงแกไง” วิกเตอร์ไม่คิดจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา เขาควรเก็บแผนนี้ไว้ลับสุดยอด แต่ทำไงได้หละ…

 

 

 

วิกเตอร์อกหักกันซีนขนาดนี้ มีหรือเชอร์ล็อกจะไม่ช็อก

 

 

 

“ฉันยังรักแกเท่าวันที่แกบอกลาฉัน วันที่แกบอกว่ายังไงเราก็เข้ากันไม่ได้”  วิกเตอร์มองเชอร์ล็อกด้วยแววตาที่เต้นระริก ส่วนเชอร์ล็อกก็มองกลับอย่างทำตัวไม่ค่อยจะถูก จนวิกเตอร์ถอนหายใจออกมา เพราะเขาเริ่มจะผิดแผน…แล้วเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงมีสติ และน่าฟังเช่นเคย…

 

 

 

“ถ้าแกอกหักนะเชอร์ล็อก แล้วสมมตินะ…ถ้าใจแกเป็นแก้ว….แล้วมันดันตกแตก…ฉัน…ยังยินดีนะ อืม…ยินดีเก็บทีละชิ้นเลย ต่อให้เศษแก้วจะตำมือตำตีนตอนฉันค่อยๆเก็บ ฉันก็ยืนยันคำเดิมนะว่ายินดี”

 

 

 

หัวใจของเชอร์ล็อกอ่อนยวบตามประสาคนอินเลิฟ กำพงกำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องหัวใจอ่อนๆ ที่โดนความรู้สึกที่มีต่อจอห์นระเบิดตูมใส่จะพังมิพังแหล่ ก็โดนสะกิดให้ทะลายลงดังครืน…

 

 

 

 

 

 แต่ไม่ใช่ในแง่นั้น….

 

 

 

 สำหรับเชอร์ล็อก ใจเขาหนักแน่นยังกับอะไรดี แต่วิกเตอร์ทำให้เขารู้สึกเห็นใจและเปิดใจสัมผัสความรู้สึกวิกเตอร์เพราะวิกเตอร์เองก็อยู่ในสถานะเดียวกับเขา และถ้าเป็นเขา เขาจะไม่ยอมเป็นเซกั้นเบสท์เด็ดขาด และเขาก็เริ่มสัมผัสได้ ว่าเขารู้สึกดีกับวิกเตอร์พอที่จะไม่มีวันยอมให้เรื่องนี้เกิดกับวิกเตอร์

 

 

 

“วิกเตอร์ … ฉันคิดว่า…อย่ารอฉันอีกเลย” เชอร์ล็อกพูดหวานที่สุดในชีวิตแล้วสำหรับคนที่เป็นเพื่อน ใช่ …ตอนนี้เขารับวิกเตอร์เป็นเพื่อนแล้ว…

 

 

 

“พูดแบบนี้ตอนนี้ยังเร็วไปเชอร์ล็อก…ฉันไปทำงานก่อน พอดีมีงานด่วน ถ้าดีขึ้นแล้วอยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับได้เลยนะ” วิกเตอร์พูดเสร็จก็ยิ้มให้เพื่อนแล้วก็สวมเสื้อโค้ทสีเทาเดินออกจากห้องไป

 

 

 

เชอร์ล็อกมองตามวิกเตอร์ไปจนปิดประตูห้อง เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับคนใกล้ชิดคนไหนเลย แต่มันคนละอย่างกับจอห์น และถ้ามองย้อนไปในวันแรกที่เจอกันจนถึงวันนี้กับคนทั้งคู่ มันก็ยังเป็นคนละความรู้สึกกัน

 

 

 

ตอนนี้เชอร์ล็อกเริ่มเข้าใจแล้วว่า ถ้าเขาไม่หย่าขาดจากความรู้สึกมาตลอด … เขาจะพบว่า เขารู้สึกสนิทใจกับวิกเตอร์อย่างคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่แรก

 

 

 

และสำหรับจอห์น… ถ้าเขาไม่อยากมีความรัก… เขาก็ไม่ควรให้จอห์นเข้ามาเช่าบ้านร่วมกับเขาตั้งแต่วันแรกเช่นกัน เพราะตั้งแต่เขารู้ว่าจอห์นเป็นใคร ทำอะไรได้บ้าง เป็นคนแบบไหน…ซึ่งหมายถึงตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอกัน และเขาก็รับรู้ได้เพราะเขาเป็นราชาแห่งการอนุมาน…ไม่เคยมีอะไรรอดสายตาของเขาไปได้…

 

 

 

ทันทีที่เขาเห็นคุณสมบัติต่างๆของจอห์นในวันนั้น เขาก็รู้แก่ใจดีว่าคนคนนี้จะเข้ามาทำให้ชีวิตเขาสนุกขึ้น ง่ายขึ้น ดีขึ้น มีความสุขขึ้น

 

 

 

จนขาดไม่ได้

 

 

 

และบินเดี่ยวไม่ได้อีกต่อไป

 

 

 

และความรู้สึกแบบนี้แหละ ถ้าไม่หลอกตัวเองจนเกินไป อย่างที่เขาทำมาตลอด ….

 

 

 

มันคือรักแรกพบ…

 

 

แม้วินาทีนั้น จะยังไม่ตกลงไปในหลุมซะทีเดียว....แต่ถ้าจะมาแก้ปัญหาด้วยการเลิกรักจอห์นเอาตอนนี้ คนฉลาดๆอย่างเขาก็ไม่ควรทำเพราะเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ.... เพราะถ้ามันผิดก็ผิดตั้งแต่ยอมให้จอห์นอยู่ในชีวิตเขาต่อหลังปิดคดีทฤษฎีสีชมพูแล้วหละ ... 

 

เชอร์ล็อกถอนหายใจเฮือกใหญ่ แต่ใบหน้ายิ้ม เขาเป็นแบบนี้เสมอ ไม่ว่าอุปสรรคจะใหญ่ขนาดไหน ถ้าคิดออกจนตลอดสายแล้วก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก…

 

 

 

 เชอร์ล็อกคิดเสร็จก็มองออกไปนอกหน้าต่าง ถ้าคนอกหักอารมณ์อ่อนไหวจริงๆ วิกเตอร์คงเสียใจไม่นานหรอก เท่าที่รู้ บอดี้การ์ดในคราบคนขับรถคู่ใจคนใหม่ที่เพิ่งมาจากออสเตรเลียคนนี้ ก็ท่าทางเยอะกับวิกเตอร์ใช่เล่น…

 

 

 

จริงๆเห็นมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่มีกะจิตกะใจจะมาอนุมาน

 

ถ้าไม่ถือชนชั้นวรรณะอะไรมากก็ good for you นะ my friend… เห็นไอ้นี่เขาก็เพิ่งรู้เหมือนกัน ….

 

 

 

….ว่าออสเตรเลียมีข้าวหลามด้วย

 

เอาเหอะ...ว่าแต่...เราจะทำยังต่อดีหละ...


 

ให้จอห์นมาเป็นของเรา ... 

 

-    -      -     -     -    -     -     -

 ฟังเพลงนี้กัน.... เปิดฟังแล้วมโนว่าหยิกคงเศร้ามากตอนจอห์นหายไปห้าวันค่ะ (ถึงกับไม่อยากมองเตียง)

http://www.youtube.com/watch?v=Xk2UrBlRgl4 ไม่เข้ากับหยิกเลย เพราะกวนตีนมาก สนองตัณหาคนเขียนล้วนๆ (แต่เราว่าเพลงนี้โคตรเข้ากับพี่มาร์ติน)

edit @ 5 Mar 2013 20:17:06 by concuben

Comment

Comment:

Tweet

@doctorblueberry โอ๋เอ๋ คุณเพียว … เราก็เข้าใจหัวอกคนป่วย เพราะเราเองก็ป่วย เหอๆๆ ….
หมอน่ารักเนอะ… ทั้งหึงทั้งห่วงเลย … ขอบคุณที่ชอบส่วนที่บรรยายค่ะ ดีใจมากๆ ที่คิดว่าไม่เวิ่นเว้อ
โอ้ว เราอ่านแล้วไม่งงค่ะ เราก็ไม่รู้ทำไมนะ ถึงคิดว่าหยิกมันต้องเพ้อหนักกว่าคนปกติ ไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นเขาจะคิดแบบเรามั้ย เนื่องจากปกตินังหยิกดูไม่เพ้อ ไม่เวิ่นเว้ออะไรเลย แต่นั่นแหละเราเลยเอาไปนั่งคิดว่า คนอย่างหยิก ถ้าไม่ตกหลุมรักดังตูมบาดเจ็บสาหัส จนต้องขอบริจาคหัวใจใครแล้ว นังหยิกคงไม่ยอมตนเป็นผัวใครเด็ดขาด เพราะนังหยิกคงรำคาญขี้เกียจมานั่งหึงหวงดูแล หรือให้ใครเข้ามายุ่มย่ามในชีวิต เราเลยให้หยิกโดนกามเทพมือใหม่แผลงศรเลยค่ะ ประมาณว่าคนเก่าจะปลดเกษียณ เลยหาเป้าดีๆมาให้เด็กใหม่ฝึกยิง เพราะถ้ายังไม่แม่นต้องหาแบบอย่างหนาตราช้าง เด็กกามเทพเลยยิงไปจนลูกศรหมดแล่ง กว่าจะโดนตรงหัวใจ แต่ก็เละไปหมด ถึงจะยอมจำนน …. (เอ๊ะ เรางงกว่าคุณเพียวแน่ๆเลยอ่านรู้เรื่องมั้ยคะ)


ปล.เหอๆ เราว่าพาร์ทเชอร์ลีน ที่ต้องเขียนช้าๆ ยืดๆยาดๆ เพราะเราคิดว่า ความรักที่พ่อแม่มีให้ลูกมันยิ่งใหญ่มากค่ะ แล้วหยิกเองไม่ได้อยากจะมีห่วงผูกคอ แล้วเชอร์ลีนเองก็ไม่ได้มามีประโยชน์อะไรในชีวิตมากไปกว่าทำให้หยิกหาเมียได้ … ดังนั้น เราคิดว่าอย่างหยิกต้องใช้เวลา และหนูเชอร์ลีนต้องได้โชว์คุณสมบัติมากกว่านี้หน่อยค่ะ เลยต้องยืดไปเขียนเมื่อเราเปิดเรื่องชี้คล็อคแล้ว (เราคิดว่าหยิกยอมรักจอห์นยังง่ายกว่า เพราะอย่างน้อยยังอ้างตัวเองได้อะ ว่าเออ เราใช้จอห์นได้นะ แต่เชอร์ลีนนี่เราไม่รู้จะให้หยิกอ้างยังไงดี)

ปล.2. เราไม่เบื่อแน่นอนค่ะ บอกแล้วว่าเราบ้ายอ ชมเลย ชมเยอะๆ 5555

#26 By concuben on 2013-03-04 13:46

@nh2dpun นี่ไงแท็กแล้วตามคำขอ Hayyyy !!! เนอะ จอห์นหึงแล้วโคตรน่ารัก พี่มาร์ตินนี่แปลกที่สุดเลย หน้าก็แก่เกินวัย อายุสี่สิบย่นไปได้ยังไงขนาดนั้น …. แล้วเป็นฝรั่งยังไงถึงได้เตี้ยสั้นขนาดนั้น แล้วบอกว่าสูงร้อยเจ็ดสิบยังไง ทำไมเตี้ยขนาดนี้… คือเตี้ยกว่าพี่ติ๊ก เจษฎาภรณ์นิดเดียวเอง ทำไมดูตัวเล็กจัง… แต่ที่แปลกสุดคือ ทำไมหน้าย่นแล้วน่ารักแบบนี้ เราคิดว่าถ้าหน้าตึงตัวลูงก็คงไม่โมเอ้วขนาดนี้หรอก พี่มาณืจินกับพี่เบนนี่เปิดมิติใหม่ของคำว่า Attractive ให้เราเลยค่ะ… วะ ออกทะเล…
วิกเตอร์ร้ายเนอะ สมแล้วที่เคยร่วมทีมว่าวชายคู่ ประเภทมีแต่ชั้นหน้าไม่มีชั้นหลัง มีพร้อมๆกัน… (เราว่าพี่ทอมเหมาะบทร้ายแบบน่ารักๆ แบบนี้แหละ เหอๆ กอดพี่ทอม

#25 By concuben on 2013-03-04 13:36

@queen-ash เออ จำได้ว่าหนูอายุน้อยนี่นา ... จริงๆด้วย... แต่ตอนนี้แก้แล้วจ้ะ ไม่ค่อยอะไรแล้ว เหลือเรทประมาณเกือบๆ R จ้ะ แต่ยังไม่ต้องอ่านก็ได้นะ บอกเฉยๆ พอดีวันนี้พี่ว่าง เนื่องจากป่วย 555 เมื่อวานนอนเยอะไปเลยได้ลงฟิก สักที...

#24 By concuben on 2013-03-04 11:21

@พี่มินนี่ แซมเพิ่งผ่าน 15 มาหมาดๆเองก่ะ =A=!

#23 By AiiSha_[HeriSY] on 2013-03-04 11:14

ตามมาอ่านแล้วค่าาาาาาา หลังจากไปทำตัวเป็นเด็กอนามัยมาพักใหญ่ หวาดกลัวกับโรคภัยไข้เจ็บๆจริงๆค่ะ ประสบการณ์ช็อคมากในชีวิตที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นอีกแล้ว T^T

อ่านตอนต้นพาร์ทนี้แล้วขำอ่ะค่ะ ขำแบบไม่เคยเห็นหมองุ่นง่านขนาดนี้อ่ะค่ะ จริงๆก็เป็นห่วงอิหยิกมันอยู่แล้วล่ะ แต่ครั้งนี้จะเห็นจอห์นงุ่นง่านไปพลางหาข้อแก้ตัวที่ห่วงหยิกมันมากๆขนาดนี้ก็ครั้งแรก แล้วตอนที่รู้ว่าเชอร์ล็อคอยู่กับเพื่อนอีกคนปลอดภัยดี ทำไมเราจินตนาการเห็นหน้าจอห์นแบบโล่งใจแต่แอบน้ำตาตกในก็ไม่รู้ค่ะ แต่คิดแล้วก็โอย  หมอ..หมอจะน่ารักไปไหนอ่ะ (แต่ตัวพวกบทบรรยายก็ยังขำอยู่นะคะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆเลย)

แล้วก็พออ่านถึงตอนเชอร์ล็อค เออ..เป็นเอามากนะเอ็ง นี่ล่ะเค้าว่าทำอะไรไว้ก็ชดใช้ซะ ทำซะจอห์นเสียใจในตอนก่อน (ยังโกรธอยู่ อิอิ สงสารจอห์นตอนที่แล้วมาก อิหยิกแก..คือตอนอ่านเป็นอารมณ์นี้จริงๆค่ะ ^^)  แต่หลังจากหายเคืองหยิกมันแล้วก็อ่านไปยิ้มไปค่ะ นี่ล่ะนะหยิกเอ้ย กว่าจะเข้าใจ รักเค้าตั้งแต่แรกพบก็ทำอีโม ชอบที่เชอร์ล็อคเพ้อเวิ่นมากๆเลยค่ะ ไม่ได้รู้สึกว่ามันเวิ่นเว้อเกินไปเลยจริงๆ เพราะหยิกมันถูกศรรักปักอกขนาดนั้น แล้วพอเป็นหยิกอ่ะมันก็จะเพ้อเกินคนปกติก็ไม่แปลก เราก็ว่ามันก็ยังคงเป็นตัวเชอร์ล็อคอยู่นะคะ (ไม่รู้คุณมินนี่จะงงมั้ย เราอธิบายไม่ค่อยถูกอ่ะค่ะ ^^)

ปล.ลืมพูดถึงน้องเชอร์ลีน กู๊ดจ๊อบมากลูก กันคุณอาเข้าไว้ เฝ้าไว้ลูก แต่แอบสงสารน้องตอนคิดถึงเชอร์ล็อค แต่ไม่รู้หยิกมันจะคิดถึงลูกมันบ้างมั้ยน่ะสิคะ รีบไปอ่านอีกพาร์ทนึงอย่างว่องไวเลยดีกว่า

ปล.ปล. บอกอีกที อย่าเพิ่งเบื่อที่เราบอกทุกตอนนะคะ เราชอบฟิคของคุณมินนี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จริงๆค่ะ คือเราอ่านแล้วเราชอบมากเราเลยอยากบอกอ่ะค่ะ อย่าเพิ่งรำคาญเรานะคะ ^^

#22 By PurE on 2013-03-04 10:12

@horo @nh2dpun  @camillabatch @moxiefinkle ตอนสรุปความสัมพันธ์จอห์นล็อคมาแล้วค่าาา @doctorblueberry @pia-pia @silverwhite @queen-ash เอ๊ะ ว่าแต่น้องๆสิบหกยังอะ ถ้ายังเดี๋ยวพี่ไปทำคลีนเวอร์ชั่นก่อนนะ 
อันนี้สำหรับคนอายุถึงแล้ว  http://concuben.exteen.com/20130304/fic-sherlock-bbc-best-friend-ep-6-2-2-my-new-best-friend

#21 By concuben on 2013-03-04 01:47

แท็คเถิดครับ ยังไงก็หาเวลามาอ่านได้อยู่ คิดถึงเหมือนกันครับ
ผมก็ว่าจอห์นน่าจะขี้หึงอยู่หรอก(เห็นด้วยกับตอนไอรีนนั่น)และเพราะแบบนั้น จอห์นจึงน่ารักอย่างไรเล่า....
พอนึกภาพวิคเตอร์เป็นพี่ทอมฉะกะพี่เบนแล้ว มันมันส์มาก ฮ่าๆ ผมชอบความร้ายของวิคเตอร์แฮะ เอ้า ถึงจะน่าเห็นใจที่โดนหักอกก็เถอะ แต่แก้แค้นกันแบบไม่มีความสงสารเลยแบบนี้ ชอบมาก ฮ่าๆ

#20 By FIEPun on 2013-03-02 01:09

@horo กรี๊ด ดดดด มีคนซึ้งคำวิกเตอร์กับพี่แล้ว …. แต่ไม่เป็นไร เรามีอาหารดีๆ ห่อหมก ข้าวหลาม แหนม หมูยอ เอาไว้ปลอบใจวิกเตอร์ … อา…. วิกเตอร์ช่างโชคดี…

เรื่องมาช้าไม่เป็นไรค่า น้องนัทอ่านก็ดีใจมากๆแล้วค่ะ พี่ก็ยังไม่ได้เขียนเมอร์ลินซ้ากกกที เอาไงหละ อีเรื่องนี้ยังไม่จบเลย จริงๆก็เขียนจบไปแล้วจะ แต่ยังอะเร้นจ์ไม่เสร็จ เลยเลื่อนไปเรื่อยๆ เหอๆ

เนอะ ถ้าพี่ทอมเล่นเป็นวิกเตอร์ต้องได้ผมทรงเดิมแน่เลย พี่นึกสภาพพี่ทอมผมตรงแล้ว อะหืมมมม มันหล่อน้อยลงอะ ผมหยิกๆหย็อยๆอะดีแล้ว ส่วนพี่เบน ยิ่งหนัก พอทำผมตรงละ โอ้วววว พระเจ้าจอร์จ หยุดเถอะ !!!! (เว้นแต่ในสตาร์เทร็กนะ)

เอาจริงๆจอห์นนี่ขี้หึงน้า หึงมาตั้งแต่ Scandal in Belgravia แล้วน้า
@nh2dpun คุณปันคะ ดีใจจังที่คุณปันเข้ามาอ่าน คิดถึ้งคิดถึง แต่ไม่กล้าแท็ก กลัวคุณปันยุ่งอยู่อะค่ะ ขอบคุณจริงๆที่ยังกลับมาเจอกัน 
จอห์นน่าจะเป็นคนขี้หึงอยู่นะ ดูจากตอนไอรีน นี่ขนาดปฏิเสธเสียงแข็งเป็นหินเลยนะ ว่าฉันไม่ใช่เกย์นะ อย่ามาคิดนั่นนี่ ไอรีนถามซ้ำซากว่าเป็นแฟนเชอร์ล็อกหรือเปล่าก็ปฏิเสธอยู่นั่น แต่ทีเขาต่อปากต่อคำกัน จอห์นดันจึ๊จ๊ะปึงปัง กระแทกแก้ว พูดสอด 

#19 By concuben on 2013-03-02 00:01

เชอร์ล็อคจะเก็บจอห์นไว้ข้างตัวแล้วใช่ไหม จะว่าเชอร์ล็อคตอนเฮิร์ทมันน่ารักก็ใช่อยู่ แต่จอห์นที่เหมือนโกรธๆ หึงๆ นั่นน่ารักกว่า กร๊าก

#18 By FIEPun on 2013-03-01 13:02

อร๊ากกกก มาช้าา ขอโทษค่าา >_<
อ่านแล้วแบบ...ตอนแรกๆ ยังเศร้านะ เศร้าอยู่
สงสารจอห์น  เป็นห่วงเชอร์ล็อคมาก
แต่ตอนจอห์นหึงนี่แบบว่า กรี๊ดดดด  หึงแบบหึงจริงๆ อะ  5555 โอ๊ยยย ชอบมากค่ะให้จอห์นหึง   cry cry  
วิคเตอร์ก็น่าสงสาร T T  ตอนที่พูดประโยคนั้น จะเก็บเศษใจ  คือมันแบบว่า....แงงงงง  พี่ทอมมมมม #ผิด!!  วิคเตอรร์ อยากเข้าไปกอดปลอบใจ ฮาาา
แต่พอเจอบอดี้การ์ดชาวออสเตรเลีย...กรี๊ดดด  ถ้าเป็นคนนี้ก็ยอมให้ได้ค่ะ 5555 
แอบขำตรงที่มีข้าวหลาม.......เอิ่มมม  ก๊ากกกกกกก
ขำตอนที่สองคนนี้อาฆาตกันด้วย แล้วเรียกอีกคนว่า  หยิก กับ หยอย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก  ฮามากกกกกกกกกกก
ตอนนี้เชอร์ล็อคก็รู้ใจตัวเองและยอมรับความรู้สึกทะลุปรุโปร่งแล้ววว  ต่อไปก็เดินหน้าจีบโลดดด  
อร๊ากกกกก อยากอ่านต่อแล้วค่าาาา cry cry cry

#17 By HoRo ... ll on 2013-02-28 20:18

@คุณปุ้ย
ขอบคุณมากค่าที่ตาม@คุณปุ้ย ดีใจนะที่เอ็นจอย เย้ๆๆๆ เหอๆ บอดี้การ์ดนี่เรานึกภาพพี่คริส เหมสวัสดิ์ไปด้วยค่า เพื่อความอิน และความเป็นคู่ขวัญ แบบณเดชญาญ่า แม้เราจะไม่ชิปคนจริงๆเท่าไหร่ก็ตาม 
@camillabatch   เห้เห้ คุณน้องมาแล้วๆๆ สอบยังไม่เสร็จเหรอคะ สู้ๆนะ อ่านเมื่อไหร่ก็ได้จ้า ดีใจจ้าที่ผ่าน เห้ เฮ เฮ้ เดี๋ยวมาอ่านอีกทีพี่คงลงพาร์ทจบแล้วหละ อ่านพาร์ทจบก่อนก็ได้ค่อยอ่านอีกรอบ 

#16 By concuben on 2013-02-27 22:39

ตามมาอ่านแล้วนะคะ 
โอ้ยยยย คิดถึงงงงงงงงงง คิดถึงจริงๆ #กระโดดข้ามหน้าต่างห้องหยิกมาหา
คุณภาพไม่ตกค่ะพี่ QC ผ่านนนนน สู้ต่อไปนะคะ เดี๋ยวสอบเสร็จค่อยมาอ่านยาวๆ อีกซักพรืดดด !

#15 By Batchboy's Lady on 2013-02-27 18:08

เพลงของบีจีส์ เหมาะกับตอนนี้ดีนะคะคุณมินนี่ เศร้าๆอึมๆบอกไม่ถูก เเต่ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสใช่ไหมคะ cry
ตอนนี้ชอบพี่ไมค์มาก พูดจาดราม่าเข้าเเผนได้หน้าตาเฉย ขำหมอที่นึกไม่ออกว่าเพื่อนเชอร์ล็อคไปงอกมาจากไหน 5555 เเล้วเเหม บอดี้การ์คของวิคเตอร์เนี่ย รับจ๊อบส่งออกข้าวหลามหนองมนด้วยหรือคะ
กว่าทั้งหมอทั้งหยิกจะลงเอยยอมรับในความรู้สึกตัวเองมันช่างยากเย็นเสียจริงๆ วินาทีนั้นที่มองตากัน เปลี่ยนชีวิตทั้งคู่โดนพลัน อ่านเเล้วฟังเพลงรักเเรกพบไปด้วย อินจัด  ตบเข่าฉาดๆ

#14 By Mollis (103.7.57.18|58.9.86.49) on 2013-02-27 03:11

@queen-ash @pia-pia ตอบทีเดียวสองคนเลยโนะ ไม่ใช่ไรนะ เนื้อหามันคาบเกี่ยวกันค่ะน้องแซม คุณแตงโม คือวิกเตอร์ วิกเตอร์น่ารัก เรานึกหน้าพี่ทอมแล้วรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้น่ารวักกกก แต่แอบรู้สึกผิดกับพี่ทอมเหมือนกันค่ะ จะมาให้ชอบพี่เบนอยู่งี้ได้ไงเนอะ แต่ทำไปแล้วอะ แต่ไม่ได้เจตนาร้ายจริงๆนะ 
คิดว่าคงมีมาอ่านแค่นี้แหละ เดี๋ยวอะเร้นจ์อีกนิดคงไม่รอใครและ ลงเลย เห่อๆ
คุณแตงโมคะ ขอบคุณมากค่ะที่ชม เรานะ ก็ไม่เคยลองเขียนคู่นอร์มอลเลยนะ (เป็นไรที่จริงจังเนอะ เหมือนไม่ใช่แฟนฟิก) ถาจะลองนอร์มอล เรานาจะสตาร์ทจากแฟนฟิก ไม่ก็เป็นการทำเวอร์ชั่นใหม่ของละครไทย ที่เราหงุดหงิดๆ ตั้งแต่เด็กอะค่ะ อย่างดาวพระศุกร์ กับทัดดาว บุษยาอะไรแบบเน้ (เอ๊ะ nothing against พี่กบนะ แต่พี่กบ กับพี่หนุ่มศรราม มักเล่นละครที่ทำให้เราดูแล้วขัดใจจริงๆ ไม่มีปัญหาอะไรกับพี่เขาเลย)
เอ๊ะ น้องแซมเกิดไม่ทัน (จริงๆคุณแตงโมก็ไม่ทันหละ...เหอๆ)

#13 By concuben on 2013-02-26 15:38

ตอนนี้ซีนอารมณ์เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
หมอน่ารักมากอ่ะค่ะ ถึงจะพูดไปหลายรอบแล้วก็เถอะ ก็จะขอพูดอีก
หมอช่างใจเย็นและความอดทนสูงมาก คือ ถึงจะเดือดแต่มันกั๊กๆ
แล้วมาแนวไม่เข้าใจตัวเอง แต่ไม่ฝืนความรู้สึก มันเลยดูโก๊ะนิดๆ
น่ารักจริงๆค่ะ ถ้าไม่ติดปัญหาอะไร เราขอนะเนี่ย
แล้วหยิกเขิน โอ้ พระเจ้า พี่ชาย !!! หิมะคงตกที่เอทิโอเปีย
ถึงจะแค่นิดเดียว แต่มันกรุบกริบมากกกกกค่ะ เป็นมุมที่ถ้ามีในซีรี่เราคงฟินตาย อยากเห็นจริงๆ
วิกเตอร์ก็ด้วย มาคมๆ ชัดๆ เท่มาก แมนนะนาย
คุณมินนี่เขียนการเล่าอารมณ์ได้ดีอ่ะค่ะ เราชอบมากเลย
การเว้นบรรทัดมันช่วยสร้างจังหวะในเรื่องได้ดีมาก ช่วยให้มโนง่ายขึ้นเยอะ
ถ้าเขียนนอร์มอลเราก็ว่าต้องเขียนได้ดีแน่ๆ ลองมั้ยคะ อยากอ่านนะ จุ๊ฟๆ
รอตอนหน้าอยู่นะค้าาา ( ครั้งนี้รู้สึกว่าตัวเองมาช้ามากกก )

#12 By PIA on 2013-02-25 22:01

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดมาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ //ตอนนี้ดราม่าาT^T //กัดผ้าเช็ดหน้าน้่ำตาท่วม #vะไร
คือหยิกโรแมนติกอ้ะ หยิกซึนมากด้วย จอห์นถามได้ดีมากเลยอ้ะ "ลูกฝากถามว่าตายยัง"..#ทำไมคุณภรรยาทำแบบนี้//โดนถีบ
ส่วนวิกเตอร์ คุณทำหนูน้ำตาคลอออออออออ;A;!! คือ ฮีไม่น่าหมั่นไส้เลยอ้ะ ฮีน่ารัก ฮีอ่อนโยน แต่หยิกอ้ะ ให้จอห์นเหอะน่ะ #สรุปเข้ามาเพ้อ มาเวิ่น
ติดตามอยู่น่ะคะะ //ปักธงหยิกจอห์นบันไซ

#11 By AiiSha_[HeriSY] on 2013-02-24 22:11

@moxiefinkle เหอๆ ฮาเหรอ ดีใจค่ะที่ขำ เพลงนี้เพราะเนอะเนื้อแต่งมาดี๊ดี ทำนองทำขำหน่อยด้วย เหมือนเศร้าไปแดนซ์ไป แต่นี่แหละเราว่าศิลปินอังกฤษจะซับซ้อน เริ่ดจริงๆ.... อ๊ะ อวยอีกแล้ว.... 
ชื่อคุณแพนหรือคะ (แต่แท็กคงแท็กชื่อเดิมเนอะ จะได้เห็น) ขอบคุณมากที่อ่านค่าา
@silverwhite  เย่ สวัสดีค่าคุณน้อง ใกล้สอบยัง ขอบคุณมากที่อ่านค่ะ เหอๆ เนอะ หยิกนี่น้า ทำเป็นหนีไป หนีไม่พ้นหรวอกก์ ....
ตอนต่อไปไม่เกินสองสามวันนี้ค่ะ อันนี้จะตอบสั้นๆก่อนนะคะ เผื่อสปอย ที่ตอบคุณเงาะยาว เนื่องจากเผลอ ...555 เหมือนจะสปอยไอเดียไปเยอะแล้วด้วย งึงึ  

#10 By concuben on 2013-02-23 12:12

//สั่นไปทั้งตัว
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
คุณพี่คะ ทำร้ายกันมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
กูว่าแล้ว….มันต้องเป็นแฟนกัน
หนูก็ว่าแล้ว มันเป็นความจริงนี่คะ ตั้งแต่จบเสียงจิ๊ หลังประโยค the name is Sherlock and the address is 221B อะไรนั่น หนูก็ซึ้งแล้วววววว //ตรัสรู้ทันใด
…..ไหนว่ามีกูคนเดียว???
ฮาาาา หึงล่ะสิ หึงล่ะซี่ ไหนว่ามีเราคนเดียว อะคิคิคิคิ
“ยังไงแกก็สมหวังเชอร์ล็อก”
เห็นด้วยแบบจริงจังค่ะ ตอนไหนๆสมหวังอยู่แล้ว แค่ยังไม่รู้ตัวเท่านั้นแหละหยิก
… ไม่มีผู้ชายสักกี่คนหรอก ที่จะมานั่งพร่ำเพร้อเขียนถึงผู้ชายอีกคนได้ทุกเมื่อเชื่อวันหนะ…
มันคือรักแรกพบ…
ให้จอห์นมาเป็นของเรา ... 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
จริงที่สุด
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
//ลงไปดิ้น
ตะกายรอตอนต่อไปค่ะ

#9 By fahmai on 2013-02-22 21:48

ฟังเพลงไปอ่านไปด้วย อ่านจบแล้วยังวนลูปต่ออีกหลายๆรอบเลยค่ะ
คือเพลงช่วยได้เยอะมากจริงๆ
ช่วยดับความฮาค่ะ แงงงง
คือดูหมอเวิ่นแล้วมันควรจะซึ้งนะ มันต้องซึ้งสิ เออ มันควรซึ้ง!
แล้วแบบเจอก๊อกความฮาเข้าไปที เอ้า หมดกัน
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮายาวลูกเดียวเลย
.....ขอโทษนะคะ sad smile
อีกอย่างนะไมครอฟท์นี่ตอบกลับแบบจึ้กๆทุกทีเลย
ปอลิง. เรียกแพนได้นะคะ ฮาาาา เรียกยูสเซอร์มันดูย้าวยาว

#8 By Cassimers on 2013-02-22 16:52

@ คุณเงาะ
 จริงๆ ตอนที่ร่างเวิ่นเว้อกว่านี้อีกค่ะ… นี่ตัดแล้ว เลยตัดพาร์ทหยิกนอนอกหักห่อเหี่ยวบนเตียง ที่มีเตียงจอห์นอยู่ว่างๆ ไปแล้วด้วย เลยส่งเพลง emotions ของ bee gees มาช่วยเล่าเรื่องแทน คือที่หายไป ขอโทษที่เล่าเรื่องหยาบไปค่ะ คือหยิกหายไปเพราะทำคดีตามปกติแหละ แต่เบลอจัดเพราะอกหัก ทั้งที่คิดว่าไปทำคดีคงไม่เป็นไรมั้ง คงจะลืมแน่ๆเลย แต่ดันกลายเป็นเละ ดีที่เอาวิกเตอร์ไปด้วย
ส่วนเรื่องหยิกโรแมนติก คือจริงๆต้องสารภาพเลยค่ะ เราคิดว่าหยิกโรแมนติก …

คือเคยได้ยินว่า คำว่าโรแมนติก มันแปลว่าความรู้สึกหวือหวา ซึ่งเราจะมีกับคนที่เราเป็นเพื่อน เป็นแฟน เป็นศัตรูก็ได้ทั้งนั้น เราเดาเอาเองว่า หยิกเป็นคนโรแมนติกมากกกกก แต่เลือกที่จะโรแมนติกกับบางเรื่อง เลย divorce ความรู้สึกที่คิดว่าไม่จำเป็นออก เพื่อเสพความรู้สึกที่หยิกเลือกเต็มๆ ในที่นี้สำหรับเราคิดว่า มันคือการทำคดีค่ะ เรื่องอื่นมันเลยไร้สาระ
แต่ด้วยความที่หมอเป็นคนพิเศษ หยิกเลยจี๊ดกับหมอด้วย แล้วที่เราเดาว่าหมอนี่แบบ หยิกพลาดตั้งแต่ตอนแรก คือหยิกรู้ดีอยู่แล้วหละ ว่าคนนี้จะทำให้หยิกต้องพึ่งพา ต้องสนุก ต้องผูกพัน ไม่ว่าหยิกจะโรแมนติกแบบเพื่อนเหมือนในซีรี่ หรือแบบคนรักอย่างที่เราจิ้น เราว่าหยิกเอง รู้ดีว่าต้องผิดแผนชีวิต แต่ก็ดันทุรังแหกกฎตัวเอง จนจิมขำ เอาไปเล่น เอาหมอไปมัดติดกับระเบิด เราเลยคิดว่า คนอย่างหยิกนี่น้า หลอกตัวเอง และซึนด้วยนะ มีการบอกว่าไม่มีหัวใจ เหอๆๆๆ ….


ความโรแมนติกของหยิก เราว่าทั่วไปแหละ แค่ทำกับของและคนไม่กี่อย่างไม่กี่คน และมาในดีกรีสุดแรงเกิด เพราะจิตมนุษย์มันคิดได้ทีละหนึ่งเรื่อง และชีวิตคนมันสั้น ถ้าคนไหนมีไมน์พาเลซได้ แสดงว่าความคิดของเขาเป็นเส้นตรงมาก คือชีวิตมีเป้าหมายชัดเจน ดังนั้นเวลาคนเหล่านี้รัก หรือชอบอะไร จะเป็นมาก ไม่ชอบไม่สนก็คือไม่สนใจเลย คนเหล่านี้บางคนดูโง่ บางคนดูใส บางคนดูใจหิน....ก็เลยเดาๆเอาอะค่ะ น่าจะเป็นตามนั้น แต่เราเองก็ไม่ชัวร์เลยค่ะคุณเงาะ หยิกมันดูยากเกิ๊นนนนส์

แต่แปลกตรงที่เราแอบรู้สึกว่าหมอเขียนยาก เพราะเราอยากให้หมอเป็นเคะ แต่เราก็อยากให้หมอแมน คือเราว่าการเดาไทป์คนยังง่ายกว่า เข้าใจเพศที่ไม่ใช่เราอะ เราเลยเขียนยากมากค่ะ (จริงๆเราอาจจะเขียนหมอออกมาดีกว่าก็ได้นะ แค่รู้สึกเฉยๆ ว่าหยิกเป็นตัวละครที่สนุกดีน่าเขียนจัง อะไรแบบนี้ค่ะ

ฮาเนอะ เด็ก ญี่ปุ่นเราว่ามันแยงแทงทะลุมากเลยอะ นึกสภาพพี่มาร์ติน ล่ำๆเตี้ยๆ หน้าย่นๆ ตากลมๆใส่สิ น่ารักเป็นบ้า แล้วดูไปก็ขนลุกไปด้วย จะหยุดดูก็ไม่ได้ เราชอบความรู้สึกดีแบบทรมานๆแบบนี้แหละค่ะ เลยชอบบีจีส์(เกี่ยวอาไร) ว่าแต่ตอนนี้กลายเป็นคนชอบอะไรแยงๆไปหมดแล้วค่ะ cry

#7 By concuben on 2013-02-21 23:53

มาแล้วค่ะ มาแล้ว นี่ถ้าคุณมินนี่ไม่บอกไว้ก่อนว่าเวิ่นเว้อ เราก้อจะไม่รู้สึก แต่พอมาดักคอเอาไว้ เราก้อรู้สึกเลย แต่ไม่ได้รำคาญนะคะ เป็นการเวิ่นเว้อในทางดีค่ะ แต่ว่านะ หายไปนานมาก เราอ่านตอนนี้แล้วก้องงงง แบบเอ้ หรือตอนที่แล้วเราไม่ได้อ่านฟร่ะ ทำไมอยู่ๆอีหยิกหายไป อะไร ยังไง ต้องย้อนกลับไปอ่านตอนห้าอีกที ๕๕๕๕ งงชีวิต

ขำหยิกนะ อาเมน อะไรของแก จะบ้าหรือไง แต่ว่านะ เราว่าเรื่องจากมุมมองของหยิกนี่ยากมากเลย เพราะตามปกติในซีรี่ย์ก้อไม่ค่อยได้เข้าใจอีหยิกซักเท่าไหร่ ว่าคิดอะไรอยู่จริงๆ นอกจากฉลาด ปากร้าย บ้าๆบอๆ ไอ้เรื่องโรแมนติกนี่ต้องมาคิดเองนี่ยากเนอะ คุณมินนี่อนุมานเอามาจากไหนคะ? ถาม ถาม

พอมาฝั่งหมอ เราว่ายังพอง่ายกว่านะ แบบที่ในซีรี่ย์กับในฟิคเรื่องนี้ก้อพอกล้อมแกล้มกันไปได้นะคะ เพราะหมอที่พี่มาร์ตินแสดงออกมานี่ปานประหนึ่งว่า ไม่สามารถห้ามความห่วงใยต่อความสุขทุกข์ของมวลมนุษยชาติได้ และจะยิ่งห่วงเข้าไปใหญ่ ถ้ามนุษย์ตนนั้นชื่อหยิก
แล้วฝั่งไหนเขียนยากกว่ากันคะ ระหว่างหยิกกับหมอ? ถาม ถาม

แต่นังหยิกนี่เป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องมาก อะไรฟร่ะ นึกจะไปก้อไป นึกจะมาก้อมา ลูกเต้าไม่สนใจ แถมกะใช้ลูกเป็นเครื่องมือหาเมียอีก คุณพ่อนัมเบอร์วัน จริงๆ

<<<ไอ้ที่เครียดปานจะเอาปืนไปไล่ยิงคน ก็กลับมาเครียดเบาๆ>>> หมอขาอย่าเครียด เดี๋ยวสามีก้อกลับมาค่ะ

<<<จอห์นพูดด้วยสีหน้าแววตาเซ็งๆ ก่อนยักคิ้วแล้วยิ้มเบื่อๆหนึ่งทีก่อนอ่านหนังสือต่อ>>> ตรงนี้เหมือนหมอมากค่ะ เป๊ะ เป๊ะ เป๊ะ เป๊ะ

<<<เสือผู้หญิงสิงห์ผู้ชาย>>> วิกเตอร์ นายดูอันตรายมากนะ แล้วที่เอาหยิกไปนอนไว้นี่ แอบทำอะไรมิดีมิร้ายหยิกไปบ้างป่ะเนี่ย เขาหวงแทนหมอนะ

ปล. ทฤษฎีสีชมพู นี่เราฟังแล้วจั๊กกะเดียมจังเลย มันแหววจังเลย คิดภาพหยิกหมอเดินจับมือในทุ่งดอกไม้ เสร็จแล้วก้อสยองความคิดตัวเอง นึกถึงแฟนอาร์ทอันนั้นด้วยอ่ะ ที่หยิกหมอเป็นเด็กมัธยมญี่ปุ่น แล้วลมพัดหมอกระโปรงเปิดอ่ะ เอาเพลงนี้ประกอบได้เลย

ปล.สอง ฮา ท้อปคอมเม้นท์ของทฤษฎีสีชมพูมาก ไปอ่านกันดูนะคะ

#6 By เงาะแงะ (103.7.57.18|124.121.231.3) on 2013-02-21 22:07

ไม่เป็นไรค่าอ่านตอนไหนก็ได้
ว่าแต่เพลงนี้เราชอบมากเลยค่ะคุณเงาะ ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก
แต่โตขึ้นมาเพิ่งเข้าใจความเก๋ของเนื้อและทำนอง เนื้อมันกินลึก
มันเข้าใจคนอกหักมากอะ
หยิกก็ทนนอนมองเตียงไม่ได้
(เดาว่าเพลงนี้จะไหลเข้ามาในหัวหยิก เพราะมันรุ่นหยิกเลยนะ)
กับจิมล็อค เอาเพลง staying alive ไปแล้ว จอห์นล็อค เอาเพลงนี้เลย
และทำนองและวิธีการร้องกวนมาก เหมาะกับคนที่เศร้าไม่นาน


@ทุกๆคน เราจะเพิ่มอีกเพลง 55555
มามะ เพิ่มอีกเพลง ไหนๆก็อ้างคดี ทฤษฎีสีชมพู
(เอาเป็น ost เชอร์ล็อกเลยมั้ยถ้ามาฉายไทย *0*)
http://www.youtube.com/watch?v=pWNlhjZxhOQ
เนื้อมันเข้าทั้งเพลงอะ แต่ที่เราว่าต่างนิดหน่อยคือ เราว่าอยู่กับตัวเองเทาทั้งคู่ แต่อีกฝ่ายคือสีชมพูของกันและกัน ฮู้ววว เสี่ยวได้อีก (ขี้เกียจก๊อปเนื้อ มันจะรีพี้ททั้งเพลงเอานะ!!) 

#5 By concuben on 2013-02-21 09:50

ที่หนึ่ง 
ยังไม่ได้อ่านเลย ขอมาบ้าก่อนค่ะ
 But if you don´t come back,
Come home to me darling,
You'll know there´s nobody
Left in this world to hold me tight,
There´s nobody left in this world to kiss goodnight,
Goodnight

#2 By เงาะแงะ (103.7.57.18|115.87.110.63) on 2013-02-21 01:16

เอาจริงๆนะคะ ถ้าคนอ่านจะด่าในใจ (หรือด่าออกไมค์ หรือลืมปิดไมค์อะไรก็ตามแต่) ว่าเมิงเขียนอาไรมาแว้... เรายอมรับโดยดุษณีจริงๆว่ามันเวิ่นเว้อมากค่ะ ...

#1 By concuben on 2013-02-21 00:59