Sherlock
Best Friend
เพื่อนสนิท
 

สำหรับคนที่หลงมาเจอ จะบอกว่าฟิกเรื่องนี้เขียนจนจบพาร์ทความสัมพันธ์จอห์นล็อคแล้วค่ะ  http://concuben.exteen.com/fic-sherlock <<< ติดตามได้ทั้งหมดตรงนี้ค่ะ

Ep.3  worse than my best friend's wedding
 
มาแล้วค่า โอ้โหหห เขียนนานเวอร์ๆๆๆๆ แต่ไม่ขำอีกแล้วอะ สงสารคนอ่านจังเลยค่ะ แต่ตอนนี้คนเขียนเขียนแล้วสนุกมากเลยกับการเขียนค่ะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะคะ ขอบคุณจริงๆที่ทนอ่าน เพราะมันยาวก็ยาวขำก็ไม่ขำอ่าาาา 
 
เครดิทภาพ: คุณ PiA เหมือนเดิมค๊าาา
 
๕  ๕  ๕   ๕   ๕   ๕    ๕
 
 
 

ห้องของจอห์นและเชอร์ล็อกเต็มไปด้วยกล่องกระดาษ ไหนจะตะกร้ากระบุงที่ยังไม่ได้จำแนก จนต้องนั่งจัดนั่นนี่กันบนพื้น

 

เชอร์ล็อกเลื่อนลังหนังสืออ่านเล่นของจอห์นมา แล้วหยิบหนังสือในนั้นออกมาวางข้างนอกเพื่อจะจัด…ศพปริศนา…อ่านทำไม?? โอลิเวอร์ ทวิสท์…ชีวิตจริงเศร้ากว่านี้ไม่ใช่เหรอ….เวิร์ลด์ ทราเวล…ก็ไม่ได้ไปไหน….วอลเปเปอร์…อ่านโชว์สาวหรือไงว่าเก๋…คนปกตินี่มันก็แปลกจริงๆนะ ใช้อะไรไม่เคยตรงฟังก์ชั่น… เชอร์ล็อกคิดไปเรื่อยเปื่อยขณะดูรายการหนังสือของจอห์น คิดว่าคนอื่นแปลกทั้งที่เขานั่นแหละที่ไม่ปกติ คนอะไรใช้เอาคำว่าแปลกกับธรรมดามาไว้ในประโยคเดียวกัน ..เชอร์ล็อกเท่านั้นที่ทำได้ และสายตาเขาก็มาสะดุดกับ..


 

สืบซ่อนรัก


 

หืมม…

 

จอห์นหันขวับมาเห็นคิ้วกระดกข้างหนึ่งของเชอร์ล็อก แล้วใจก็หายแว้บ

ที่มือกำลังถือหนังสือนิยายเรื่องสืบซ่อนรัก หน้าปกเป็นรูปผู้ชายกับผู้หญิงที่พยายามทึ้งเสื้อผ้ากัน….

 

“เอ่อ…ของแมรี่” จอห์นรีบตอบก่อนแบมือขอคืน เชอร์ล็อกก็ไม่ติดใจอะไร เพราะจอห์นรีบตอบขนาดนี้ไม่ให้ชัวร์ยังไงไหว

 

 

ว่าของเมิงนั่นแหละ…


 

เชอร์ล็อกจิ้มไปที่เปอร์เซ็นต์ที่ 40 เพราะโดยปกติจะเป็นส่วนที่เริ่มเข้าด้ายเข้าเข็มของนิยายแนวนี้ แล้วก้มหน้าอ่านอย่างจริงจัง


 

จอห์นหน้าหงิก นี่ถ้าไม่โดนรวบตึงคงซ่อนทัน จอห์นระอากับความขี้สงสัยในเรื่องไร้สาระของไอ้หมอนี่เต็มทน ไปห้างแล้วเจอเทรลเลอร์แบ็ทแมน ดาร์คไนท์ไรเซ่ส กำลังจะชวนไปดูด้วยกัน มันดันถามผ่าออกมาตอนดูเทรเลอร์จบว่า ชุดพวกฮีโร่ในเรื่องมันกดปอดเหรอ ทำไมพูดกันเสียงเบาๆ จนตัวละครต้องเงี่ยหูฟังกันทั้งเรื่อง…เร็วสิจอห์น เป็นหมอก็ตอบสิ!!! จอห์น! จอห์น! จอห์นเซ็ง… ฮีโร่ก็แอ๊บพูดเบากันทั้งนั้นแหละ พูดธรรมดามันจะเท่มั้ย??? ทำเอาจอห์นหมดอารมณ์ซื้อตั๋วไปดู Dark Knight Rises หมดกันน้องทอม ฮาร์ดี้ พี่ดูเรื่องหน้าแล้วกันนะน้อง…


 

แล้วคราวนี้จะแซวอะไรอีกหละ เขาเป็นคนปกตินะ อ่านนิยายโป๊บ้างจะเป็นไร ไอ้นี่ก็ทำหน้าตกใจยังกะเปิดมาแล้วเจอตุ๊กตาแต่งตัวยังไงอย่างงั้น


 

จอห์นยื่นมือไปขอคืน แต่เชอร์ล็อกที่ก้มหน้าอ่านก็ไม่สนใจ จนจอห์นต้องดึง แต่มันก็ยังด้านอ่านต่อจอห์นก็ไม่กล้ากระชากแรง เพราะหน้าหนังสือนิยายโรมานซ์ถูกๆมันบางยังกะเอากระดาษห่อโรตีมาเย็บเล่ม หยิกเลยได้ใจอ่านออกเสียง


 

“คริสทีนสะดุ้ง เมื่อนักสืบแม็กกวายร์แทรกเข้ามาในตัวเธอ…สาวพรหมจรรย์อย่างเธอก็ได้แต่บิดตัว” เชอร์ล็อกอ่านด้วยเสียงรัวเร็วโทนต่ำยังกะอนุมานอยู่ แล้วก็กลอกตามาทางเขา “เป็นหมอ แล้วเดทจนพรุนเป็นรูชีส…ไม่รู้ได้ยังไงว่าใส่เข้าไปทันทีไม่ได้…นางเอกเป็นสาวพรหมจรรย์ด้วย” ทำไมต้องหาว่าพรุนด้วย พรุนอะไรกันก็แค่บุ๋มๆเท่านั้นเอง


 

“ก็ต้นบทเค้าฟอร์เพลย์กันไปแล้วไง” จอห์นตัดรำคาญ กะอีแค่นิยายอีโรติกสืบสวน จะมาหาความจริงอะไรด้วย จะเนิร์ดไปไหน??


 

เชอร์ล็อกยิ้มออกมา มองจอห์นด้วยสายตา “แน่ะ!” แล้วก็ยังไม่คืนนิยาย “ฟอร์เพลย์กันไปแล้ว…ไหนว่าไม่ได้อ่าน”  


 

จอห์นจ้องตอบเชอร์ล็อกเขม็ง ขี้เกียจจะเถียง แต่เชอร์ล็อกในที่สุดก็ยอมปล่อยมือแล้วหันไปจัดหนังสือต่อ จอห์นรีบคว้านิยายแล้วโยนไปบนเตียงโดยสัญชาติญาณ ทั้งที่เชอร์ล็อกคิดว่า เดี๋ยวเผลอเมื่อไหร่ค่อยหยิบมาอ่านก็ได้ นับประสาอาร้าย คอมก็ยังโดนเขาใช้จนเลิกหวงไปแล้ว …แล้วตอนนี้อยู่ห้องเดียวกันอย่าหวังว่าจะรอดมือ ดีเหมือนกันที่เชอร์ลีนย้ายเข้ามา อาจจะน่ารำคาญนิดหน่อย…ไม่หน่อยหรอก ขนาดจอห์นรักเด็กยังต้องลุกไปบอกให้ปิดเพลง เปิดซะดังลั่น แล้วจากการอนุมานความฟินในการร้องคลอ และกิริยาอาการตอนไม่ได้เต้น เชอร์ล็อกประมวลผลว่าเด็กต้องกำลังดิ้นกะดุ๊กกะดิ๊กมันเกินเพศตัวเองเกินเพลงที่เปิดอยู่แน่ๆ


 

“ปิดทำไมจอห์น…ฉันเล่นไวโอลินดังกว่านี้อีกนะ แล้วนี่ก็เพลงสามัคคีชุมนุม” เชอร์ล็อกให้ความเห็นเรียบๆขณะยืนจัดหนังสืออยู่


 

ก็จริงอยู่ ว่าเป็นเพลงสามัคคีชุมนุม แต่มันเวอร์ชั่นรีมิกซ์ จอห์นคิด ไม่เข้าใจจริงๆว่าเพลงสามัคคีชุมนุมจะรีมิกซ์ไปทำไม...เพลงก่อนหน้านี้ก็มาดอนน่า ไคลี่ย์ เลดี้กาก้า แชร์ แล้วมาลงที่มารายห์เพลงนี้อีก คนข้างบ้านก็คิดว่าเขาจัดงานสันนิบาตกะเทยใน 221b พอดี แล้วต้องไม่มีใครคิดว่าเป็นเชอร์ล็อก เพราะต่อให้เป็นกะเทยก็ไม่มีใครคบ ชาวบ้านมันต้องคิดว่าเป็นเราแน่ๆที่จัด

 

ยอมไม่ได้ ยังไงก็ต้องเปลี่ยนเพลง!!


 

จอห์นเดินกลับเข้าห้องมา นี่ขนาดเปลี่ยนเป็นเพลง Litsen แล้วยังจะเต้น…เพลงเศร้านะลูกไม่ใช่เพลงสันธ์ เต้นแบบนี้ถ้าเป็นแอ๊ปเปิ้ลมะละกอกล้วยส้มอาจะไม่ว่าเลย…แต่ยังไงเพลงนี้ก็ดูเป็นผู้หญิงแท้ที่สุดแล้วในเพลย์ลิสท์ …จอห์นไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กกิริยาหวานแหววแบบนี้ถึงได้มีรสนิยมกะโหลกไขว้ใจเกินหญิงได้ขนาดนั้น นี่ขนาดไม่นับเฟอร์ที่เอามาพาดบ่าตอนเต้นแล้วนะ…แต่ดูเหมือนจะดีดดิ้น ขี้แย แต่ก็ไม่เห็นว่าจะกรี๊ดกร๊าด แววตาก็ดันใสเหมือนเด็กเล็กๆ แล้วตัวสูงกว่าเด็กทั่วไปอีกหละ จอห์นยิ่งคิดยิ่งงง เลยปล่อยไปก่อน…คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมั้ง?

 

ตอนนี้สำหรับเชอร์ล็อก มันคือชีวิตขาขึ้น เพราะจอห์นเข้ามาอยู่ด้วย จริงๆแล้วเขาจะเริ่มมั่นใจว่าจะรวบตึงจอห์นก็ตั้งแต่ไปอยู่ปลีกวิเวกเพื่อจัดการลูกน้องของมอริอาร์ตี้ อย่าเข้าใจผิดนะ เอามาเป็นเพื่อนนั่นแหละ…เพราะตั้งแต่จอห์นเข้ามา เขามาทบทวนดูแล้ว หลายอย่างมันดีขึ้น แถมปัญหาที่คั่งค้างก็ถูกแก้ไขให้หมดไป


 1. เขาไม่ต้องหาเพื่อนร่วมแฟล็ต นอกจากจอห์นใครมันจะอยู่กับเขาได้หละ แล้วพอมีคนแชร์ค่าห้อง ก็เลือกงานได้ตามสบาย ถ้าไม่มีจอห์น เขาก็คงต้องลงเอยกับการต้องเป็นนักวิทยาศาสตร์หาเงินประทับชีวิตไปพร้อมกับการเป็นนักสืบ ….พอเขาคิดยา หรือสารเคมีดีๆได้ โลกก็คงสงบสุข…ซึ่งเขาไม่ต้องการ!!! เชอร์ล็อกคิดถึงตรงนี้ก็ส่ายหน้า

 

        ดีจัง…ที่มีจอห์น

 

2.  ไม่ต้องรบกับแอนเดอร์สันตัดขั้นตอนปัญญาอ่อน อีเดียทออกไปจากชีวิต

3.   แม่เลิกรบเร้าให้หาเมียหรือดูตัวซักที เพราะจอห์นดูแลเขาดีมาก จนเขามีไปอ้างกับแม่ได้ว่า ถ้ามีเมีย ก็ต้องแยกกันอยู่กับจอห์น เมียก็ดูแลไม่ดีเท่าจอห์น แม่จะเอาหรือไง?? แม่เลยไม่พูดเรื่องนี้อีกเลย….แต่ตอนยังไม่เจอจอห์นแม่รบเร้าทุกวันจนเขาคิดแผนจะแต่งงานกับมิสซิสฮัดสัน ถ้ามิสซิสฮัดสันไม่ยอมร่วมกันหลอกแม่ เขาก็จะรำเลิกบุญคุณจนมิสซิสฮัดสันเถียงไม่ออกและยอมจดทะเบียนในที่สุด…และถ้ามิสซิสฮัดสันตาย 221 อย่าว่าแต่ b เลย a กับ c ก็ต้องเป็นของเขาทั้งหมด!!! เพราะเป็นสามีตามกฎหมาย บรรดากิ๊กๆทั้งหลายหมดสิทธิ์ ดีจะตาย ไม่ต้องหาแฟล็ตเมทอีก…แต่พอดีจอห์นเข้ามาพอดี มิสซิสฮัดสันก็เลยรอดตัวไป

 

จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีแต่ข้อดี ข้อเสียก็มี คือมีจอห์นอยู่เขาก็จะมีจุดอ่อน แต่มันก็แก้ได้โดยเขาจะปกป้องจอห์นด้วยชีวิตแม้ว่ามันอาจจะหมายถึงการต้องตายแทน ดีซะอีกตายไปแล้วก็จบ มันจะต้องไปเจ็บไปร้าวไปเบื่ออะไรอีก แค่นี้ก็หมดปัญหา …ส่วนจอห์นจะอยู่ต่อไปยังไงก็เรื่องของมัน…ถ้ามีจอห์นอยู่ดีกว่าไม่มีเพราะจะไม่ต้องพบกับความน่าเบื่อ ไม่ต้องดีลกับพวกอีเดียท  พูดไม่รู้เรื่องก็มีคนพูดแทน แถมไม่ต้องมีเมียมีลูก


 

และถึงมีก็มีคนเลี้ยงให้!!!!


 

 

ชีวิตในฝันชัดๆ!!!!

 

และแม้เขา…มิสเตอร์เชอร์ล็อก โฮล์มส์ …คนที่ฉลาด และมีสไตล์ที่สุด ก็จะสร้างชีวิตที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติดแบบนี้ไม่ได้

 

 ถ้าไม่มีจอห์น

 

ตอนนี้มอริอาร์ตี้ก็ตายไปแล้ว เขาคิดว่าถ้าจอห์นอยู่ในมือเขาอย่างเต็มตัวเมื่อไหร่ จะไม่มีอะไรจะทำให้จอห์นต้องออกจากชีวิตเขาไปอีก นอกจาก

 

ผู้หญิง…

 

ตอนนี้ยังดีที่อยูด้วยกัน …เขาไม่ต้องหันหน้าไปดูยังรู้ว่าตอนนี้จอห์นกำลังลากโต๊ะไม้เล็กๆมีล้อมาวางข้างหัวเตียง เชอร์ล็อกได้ยินเสียงวางกรอบรูป

 

เสียง…

 

แหวนแต่งงานสองวง

 

รูปหัวเตียงเป็นแมรี่สินะ

 

เชอร์ล็อกคิดไปคิดมาจัดหนังสือผิดๆถูกๆ …สืบซ่อนรักนี่ของแมรี่ใช่มั้ย พรุ่งนี้จะเอาไปเผาส่งคืนไปให้เหมือนกระดาษเงินกระดาษทอง เป็นไงหละเชงเม้งนอกเทศกาล อยู่ที่โน่นคงดีใจเหมือนเจอคริสท์มาสนอกฤดูหนาวเลยสินะ.…เป็นห่วงคุณมอร์แสตนว่าถ้าไม่มีอะไรจะอ่านแล้วเหงาแล้วจะมาหลอกหลอนแถวนี้…อยากได้อะไรเอาคืนไปให้หมดเลยนะ

 

ยกเว้นจอห์น…..

 

เขาจำได้ว่าจอห์นเสียผู้เสียคนไปตอนที่เข้าใจว่าเขาตาย ตอนนั้นจอห์นมานั่งเศร้าที่หลุมศพเขาทุกวัน เชอร์ล็อกทั้งอยากทัก ทั้งอึดอัด แต่ทุกข์วันนั้นมันยังทนได้ แล้วเขาก็รู้สึกดีที่จอห์นเสียใจปางตาย เพราะนั่นยืนยันได้ว่า ถ้าเขากลับมาจอห์นต้องยินดีที่จะกลับมาอยู่ด้วยกันแน่นอน

 

 แต่อยู่ๆจอห์นก็หายไป และไม่กลับมาอีกเลย จนเขาเผลอไปมัวสืบเรื่องจอห์นจนเกือบเสียทีให้กับลูกน้องของมอริอาร์ตี้ แต่ก็ได้รู้ว่าจอห์นกำลังจะเดินไปข้างหน้า และเลือกแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อแมรี่ ตอนนั้นเชอร์ล็อกเสียใจเล็กๆน้อยๆเหมือนเด็กอนุบาลที่เพื่อนสนิทไปเล่นกับคนอื่น…เขาไม่เคยยอมรับกับคนธรรมดาว่าตัวเองเหมือนเด็ก เพราะว่าคนอื่นจะเข้าใจไปอีกทาง แต่ในความคิดของเข