สำหรับคนที่หลงมาเจอ จะบอกว่าฟิกเรื่องนี้เขียนจนจบพาร์ทความสัมพันธ์จอห์นล็อคแล้วค่ะ  http://concuben.exteen.com/fic-sherlock <<< ติดตามได้ทั้งหมดตรงนี้ค่ะ

 

เชิญทัศนา ชอบไม่ชอบยังไงก็ด่าได้ชมได้ค่ะ จะแรงเบาแค่ไหนไม่นอยแน่ๆ ไม่ถือจริงๆค่ะ ขอบคุณที่อ่านกัน 

 

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

 

ปล ตอนสองอาจจะช้าเพราะคนเขียนเหนื่อยกับงานการ...

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

Best Friend

 

 


 

เรามีรูปประกอบแล้วนะจ๊าาาา เราไม่กระจอกนะจ๊าาา

เครดิท: คุณ PiA ขอบคุณมากๆที่วาดรูปน่ารักๆให้นะค้าาาา

 

 

 

 

 

Ep. 1 : My Best Friend's Daughter (Sherlock’s POV)

เมื่อเชอร์ล็อกระแคะระคายว่าจอห์นมีลูก...

 

เชอร์ล็อก โฮล์มส นอนนิ่งแหมะเหมือนเสลอปี้ที่โดนไขออกจากเครื่องปั่นอยู่บนโซฟาหนังสีน้ำตาล ในห้องโถงที่รกไปด้วยสารพัดสิ่ง ขัดกับห้องนอนที่แสนระเรียบร้อยของเขา  ดังเช่นความคิดเรื่อยเปื่อยเปะปะเบื่อเซ็งที่ระกะลอยล่องเอื่อยๆอยู่เหนือระนาบแกนจริตคิดอ่านที่เป็นระบบของเขา

 

…ขี้เกียจจะจัด... เขาคิด

 

 ก็ปล่อยให้ พื้นของไมน์พาเลซ กับห้องโถงรกบ้างจะเป็นไรไป ในเมื่อของสำคัญอยู่ในชั้นหมดแล้ว แถมยังมีป้ายแปะ…. ตอนนี้ที่ห้องนั่งเล่นก็มืดสลัวแม้ว่าจะเป็นเวลากลางวัน จริงๆก็แค่บ่ายสาม แสงจะมีก็แค่ลอดหน้าต่างมาสาดอยู่บนหน้าเขาเท่านั้น

 

 

 

คนอะไรนอนเอาหน้าตากแดด …

 

 

 

ช่างเหอะ เชอร์ล็อกคิด ไอ้ความมัวของห้องก็เหมือนอารมณ์เขาเช่นกัน ทั้งที่ภายนอกเหมือนทุกอย่างสว่างไสว ไร้คดีอาชญากรรม จอห์นก็ไปเดท ทุกอย่างดูสงบสำหรับทุกคน ลอนดอนยามนี้ช่างสดใส

 

 

 

แต่กุเซ็ง = หงุดหงิด + เบื่อ

 

 

 

แจ๊ก ไอ้ฆาตกร,ปุ๊ ระเบิดขวด,เชอร์ล็อก สติเฟื่อง, ถ้าเป็นจอห์น ก็คงเป็น “จอห์น…คนหาเมีย” เมียเก่าตายศพยังไม่ทันจะเน่า โลงยังไม่ทันจะผุ ก็รีบหาใหม่ซะแล้ว ปลื้มแทนแมรี่จริงๆ เออแมรี่คงไม่ปลื้ม

 

 

 

หึ ...เขาหัวเราะออกมาทางจมูก

 

เหอะ ขำไปคนก็ด่าอีก…ช่างปะไร ก็แมรี่ไม่รู้สึกอะไรแล้วหนิ… เขาก็ไม่เข้าใจนักหรอกว่าตัวเองจะขำทำไม แต่ที่แน่ๆไม่เกี่ยวกับที่เธอตาย …. และไม่เข้าใจว่าจอห์นจะเอาเมียไปทำอะไร เมียช่วยอะไรจอห์นได้บ้าง ความต้องการทางเพศเหรอ มือขวาก็มีนี่ …มือสั่นเหรอ ดีสิจะได้เหมือนไวเบรเตอร์…แต่ถ้าแต่งงานอีกรอบต่างหาก จะไม่มีเวลาไปวิ่งไล่อาชญากร ผู้หญิงวัยนี้ +ที่เลือกแต่งงานกับหมอ + (เลือก(ผู้ชายอบอุ่น +โรแมนติก +น่าอยู่ใกล้+ พึ่งพาได้x(ใจ+สมอง+กาย)+ ใจดี +อดทน+ มีน้ำใจ +ใจกว้าง+ บึกบึน ฯลฯ)=อยากมีลูกทั้งนั้นถ้าแต่งงาน…. คงได้วิ่งไล่จับลูกแทน ถ้าลูกไม่ซนจอห์นคงทำอย่างมากได้แค่ตีกอล์ฟ ชีวิตที่น่าเบื่ออยู่แล้ว จะน่าเบื่อเข้าไปอีก ถ้าเดทไปได้สวยเหมือนตอนแม่รี่ มอร์แสตน ก็คงได้แต่งงานและขาคงได้กลับไปมีปัญหาอีก…เหมือนตอนอยู่กับแมรี่ มอร์แสตน…

 

 

 

 

 

ถ้าชอบแบบนั้น …ก็ช่างเอ็งแล้วกัน

 

 

 

 

 

เชอร์ล็อกนอนแน่นิ่งในท่าประกบฝ่ามือไว้ที่อก ปลายนิ้วเรียวจรดปลายคางพอดี   จริงๆก็ดูเท่ยังกับเทพบุตรแวมไพร์ ขนตายาวทาบแก้มขาวเผือด ดูฉลาด เท่ สงบนิ่งจนถ้าสับปะเหร่อเห็นคงเอาดอกบัวมายัดใส่มือ แล้วมัดตราสังข์เข็นขึ้นศาลาเตรียมตั้งสวด…

 

 

 

 

 

ทำไรดีวะ??

 

 

 

ที่เห็นดิ้นพล่าน… ไอว้อนซัม เก็ทมีซัม! ไม่ก็ยิงฝาบ้านพรุนจนคนตกใจทั้งเบเกอร์สตรีท  แล้วตะโกนว่า เบื่อ นี่มันต้องทำตอนจอห์นอยู่ถึงจะพี้ค…ก็เห็นไม่ใช่หรือว่า เก็ท มี ซัม "มี" มันเป็นกรรม ดังนั้นมันก็ต้องเป็นไดอะล็อก  มีไว้พูดกันสองคน… แต่นี่มันจอห์นไม่อยู่ อีกนานกว่าจะกลับ ก็นอนนิ่งเงียบๆไปดีกว่า รักษาพลังงาน เดี๋ยวเหนื่อยก่อนจะได้โชว์ดิ้นจริงตอนจอห์นมา….

 

 

 

 

 

 ยังคิดไม่ทันจะเสร็จ เชอร์ล็อกได้ยินเสียงฝีเท้า ตาเขากลอกไปยังทิศทางของเสียงโดยอัตโนมัติ.. ที่นี่นอกจากเลสตราดใครจะมา เพื่อนก็ไม่มีกับเค้า …ถ้าเป็นเลสตราดก็จะเล่นใหญ่มีทีมมีพร็อปมีเสียงรถ…

 

 

 

 

 

อืม จอห์นกลับมาแล้ว

 

 

 

 

 

เชอร์ล็อกคว้าปืนขึ้นมายิงผนัง ….เออ นั่นแหละทำให้ต้องนอนมุมนี้เอาหน้าตากแดดเพราะดันวาดหน้ายิ้มผิดมุม ก็กลับมาจากไรเค่นบัค คนดันย้ายโซฟา มึนๆงงๆวันแรก จอห์นอยู่ก็รีบทาสีไปหน่อย เพราะตื่นเต้นที่จะได้ดิ้น + ยิงผนังโชว์จอห์น …เลยตั้งแต่นั้นมา เขาต้องยิงมันตรงนี้แหละแดดแยงหน้าก็ต้องฝืน…ก็เท่ๆ เก๋ๆ กันไป จะมาแก้รึก็ไม่ใช่วิสัยเชอร์ล็อก …จอห์นมันยิ่งหาว่าแอ๊บเท่อยู่ จริงๆก็ไม่ได้แอ๊บเท่นะ แต่อาชีพของเขาต้องการความเชื่อถือ ยิ่งเพื่อนร่วมทีม ยิ่งต้องเชื่อถือเขาให้มาก ขนาดนี้บางคนไม่ค่อยเข้าใจอะไร ด้วยความโง่หรืออะไรก็แล้วแต่ ยังประมวลผลเขาผิดๆว่าเหมือนเด็กสองขวบ …

 

 

 

แล้วอย่างงี้ไม่ให้เก๊กได้ไง …ฉันทำเพราะให้คน “ธรรมดา” เข้าใจอย่าง “ถูกต้อง” ต่างหาก…

 

 

 

เขาค่อยๆยิงสามนัด สี่ห้านัด      หกนัด….

 

 

มีเสียงฝีเท้าเดินมาถึงชั้นบน แต่มันเบาและช้าเกินกว่าจะเป็นจอห์น และช้ากว่ามิสซิสฉัดสันในสปีดปกติ

 

 

 

 ‘ไม่ใช่มิสซิสฮัดสัน …’เชอร์ล็อกอนุมานอย่างชาญฉลาดไปเรื่อยๆ ทั้งที่ลุกไปดูซะก็จบแล้ว

 

 

 

 

 

“เชอร์ล็อก!!!!!” เสียงแหลมแหบเรียกเชอร์ล็อก

 

 

 

 

 

แต่เป็น…

 

 

 

 

 

 มิสซิสฮัดสัน ไม่จับราวบันได…

 

 

 

 

 

เชอร์ล็อกยังอนุมานไม่จบไม่สิ้น ทั้งที่มิสซิสฮัดสันจะถึงชั้นบนแล้ว เอี้ยวคอไปดูหน่อยก็ได้….

 

 

 

‘ถืออะไรมาด้วย’ เชอร์ล็อกกระดิกคิ้วแสดงอาการสงสัย ...ขยับได้แค่หน้าเพราะไม่อยากกินมากเดี๋ยวสมองทำงานช้าเลยต้องรักษาพลังงาน และนี่คือสาเหตุที่เขาผอมเหมือนเด็กอมข้าวอยู่เสมอ

 

 

อีกคนข้างล่างไม่ใช่จอห์นเพราะถ้าเป็นจอห์นต้องขึ้นมาด่าเขาก่อนมิสซิสฮัดสัน มาก็ดีสิจะได้ลุกขึ้นดิ้นซะที เหน็บกินก้นกบลามขึ้นมาทั่วแก้มแล้ว.....ใครหละที่มาบ้านคนอื่น แล้วยังมอบของให้เจ้าของบ้านทั้งที่ไม่เข้ามาดื่มชา… คนที่เพิ่งมาเมื่อกี๊ คือ…

 

 

 

 

 

บุรุษไปรษณีย์ …

 

 

 

เอาจริงๆไม่ต้องอนุมานถ้าบุรุษไปรษณีย์ขี่รถมา แต่วันนี้ไม่รู้ทำไมไม่มีมอเตอร์ไซค์…เชอร์ล็อกตาเบิกโพลง ฟินเล็กๆน้อยๆกับการอนุมานได้ ทั้งที่ไม่ได้มีความจำเป็น…เอาน่า ยามยากเด็ดดอกหญ้าแซมผม ใครมันจะมีเยอร์บิร่าทัดหูตลอดปี มันก็ต้องมีเอาฟางเอาหญ้ามาติดผมบ้าง คดีมันก็ไม่ได้มีทุกวัน อนุมานตีหัวหมาด่าแม่เจ๊กมั่งจะเป็นไรไป ดีซะอีกเป็นการซ้อมไปในตัว เชอร์ล็อกปิดเปลือกตา …หลังแก้สมการบวกหาข้ออ้างให้ตัวเองเสร็จ

 

 

 

 

 

“จดหมายของจอห์น” มิสซิสฮัดสันหันมาชี้ด้วยมือเหี่ยวๆเล็กๆสั่นหน่อยๆเหมือนเสียงของเจ้าตัว...

 

 “ห้ามอ่านนะเชอร์ล็อก”  มิสซิสฮัดสันห้ามเพราะเธอคิดว่าความอยากรู้อยากเห็นไม่เข้าใครออกใคร ไม่สิเธอคิดว่า ความอยากรู้อยากเห็นมันไม่เคยออกไปจากเชอร์ล็อก เรื่องชาวบ้านยังเป็นงานของหยิก แล้วนี่เรื่องจอห์น หย็อยหยิกคงไม่พลาดด้วยประการทั้งปวง….ราวกับแฟนคลับไม่ก็แม่ยก…คราวหน้าถ้าเชอร์ล็อกแกล้งตายอีกเธอคงไม่หลงกลร้องห่มร้องไห้ เพราะถ้าตายจริงคงรีบเข้าสิงจอห์นไม่ไปไหนง่ายๆ ถ้าจอห์นยังปกติดีไร้ผีเข้ายึดร่าง...แสดงว่าแอ๊บตายเหมือนกรณีไรเค่นบัค

 

 

 

มิสซิสฮัดสันวางจดหมายบนโต๊ะ และเดินไปลูบผนังบ้าน ที่เพิ่งซ่อมเสร็จช่วงที่เชอร์ล็อกไรเค่นบัค กลับมาไม่ทันไร ก็รีบยิงผนังแข่งกับจอห์นที่รีบหาเมีย มิสซิสฮัดสันไม่เข้าใจว่ามันสัมพันธ์กันหรือไม่ และสองคนนี้เป็นอะไรมากมั้ย??  สีก็ยังไม่ทันจะแห้ง แมรี่ก็ยังไม่ทันจะไปเกิด…สงสารพ่อหนุ่มบุรุษไปรษณีย์คนนั้น  คงจะตกใจมาก เพราะวางจดหมายแล้ววิ่งหนีไปเลย…

 

 

 

ยังไม่ทันที่มิสซิสฮัดสันจะบ่นเรื่องผนัง ก็มีโทรศัพท์เชอร์ล็อกก็สั่นจนกระดาษบนโต๊ะตกใจร่วงลงไปสามแผ่น... พ่อเทพบุตรแวมไพร์  ขยับมือไปหยิบโทรศัพท์ที่ดิ้นอยู่บนโต๊ะรกๆ  สีหน้าและท่าทางยังคงเรียบเฉย ร่างกายก็ทอดยาวสนิทติดฟูกเช่นเดิม

 

 

 

เสียงถอนหายใจดังเข้ามาในโทรศัพท์    “ เชอร์ล็อก….เมื่อไหร่จะเลิกยิงผนังซะที”

 

 

 

“เลสตราด” เขาขานด้วยเสียงเรียบเฉย เชอร์ล็อกอนุมานทันทีว่าไม่มีคดี บุรุษไปรษณีย์คงโทรไปแจ้งความ และเลสตราดคงรู้แกว ดีจริงๆที่เส้นใหญ่ เพราะจ่ายส่วยสารวัตรเป็นสมการคดีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 

 

 

“ถ้าเบื่อทำไมไม่เอาปืนฉีดน้ำมายิงแทนหละ…. วันเกิดก็ซื้อให้แล้ว….”

 

 

 

เลสตราดถามเซ็งๆ ยิงด้วยปืนฉีดน้ำจะเป็นไรไป ยิ่งมันเข้าไปสิ ตะโกนไปด้วยก็ได้… เบื่อ!ปิ๊ด!เบื่อ! ปิ๊ด!….ดีจะตาย ยิงทีนึง อย่างมากก็ดังปิ๊ดๆ ไอ้รูปวงกลมถ้าเขียนด้วยสีน้ำ ยิงเข้าๆ ก็ลอก ทำความสะอาดคราบไปในตัว คราบหมดก็เขียนใหม่ แล้วเอาไปจดบันทึกว่าฉันยิงหน้ายิ้มลบไปแล้วหนึ่งอัน ดีจะตายเป็นของสะสม แถมจะปืนชนิดไหนก็แค่เหนี่ยวไกเหมือนกัน จะสำคัญตรงไหนที่คนอื่นจะได้ยินเสียงหรือเปล่า??? เลสตราดแอบคิดว่าโปรไฟล์ทางจิตไอ้หมอนี่มันช่างเหมือนกับแว้นท์ที่มีปมผูกกับเสียงท่อไอเสียอย่างไรอย่างนั้น แต่ไม่อยากจะคอมเม้นท์เดี๋ยวเรื่องยาว แว้น?? เออ ลืมไปว่าแว้นก็เป็น sociopath รูปแบบหนึ่ง ไอ้นี่ถ้าไม่เกิดมาเป็นลูกผู้ดีแปดสาแหรกก็คงเป็นแว้นท์นั่นแหละ…แล้วถ้าเป็นงั้นป่านนี้คงไปนั่งอนุมานความดังท่อไอเสียอยู่แถวอู่ชานเมืองซักที่แล้วหละไม่ต้องมานั่งรบตบตีกับอาชญากร...

 

 

 

เชอร์ล็อกกลอกตา ถอนหายใจผ่านโทรศัพท์ เสี่ยวๆเชอร์ล็อกไม่ เก๋ไก๋เชอร์ล็อกทำ หมวกเสร่อๆเขายังไม่ใส่เลยนับประสาอะไรกับเอาปืนพลาสติกยิงผนังน้ำพุ่งปรู๊ดๆ เคมีของเขากับปืนฉีดน้ำนี่ไม่ได้มีความเข้ากัน ถ้าทำจริงนี่เหมือนเอาไวน์มาปั่นกินกับปีโป้…..เลสตราดนี่รู้จักกันมาเจ็ดปีนี่ไม่รู้ใจกันเลยหรือไง….. สู้จอห์นก็ไม่ได้ …

 

 

 

 เชอร์ล็อก เอาโทรศัพท์วางไว้ที่เดิมโดยไม่ร่ำลา ไม่กดวางไม่อะไรทั้งนั้น...โทษฐานทำให้เขานอยกว่าเดิม เบื่อกว่าเดิม เซ็งกว่าเดิม เพราะถ้าไม่โทรมาเขาคงหลับไปแล้ว…วันเบื่อๆแบบนี้ฝันซะยังจะสนุกกว่า…เขากลอกตาไปมาเพื่อสลัดความนอยเหมือนคนกลั้วปากแล้วบ้วนทิ้งก่อนจะตั้งใจหลับ แต่สายตาดันไปแตะเข้ากับจดหมายสีชมพูที่เขาลืมไปแล้ว…

 

 

 

เขาเลื่อนสายตาไปยังซองจดหมายสีชมพู หมึกที่ใช้จ่าหน้าสีบานเย็น เขาเอื้อมมือไปหยิบมาส่องแดด ข้างในมีสติ๊กเกอร์ดอกไม้เล็กๆสีเมทัลลิก สองดอก ตรงริมซ้ายแข็งๆเหมือนเป็นการ์ดหรือรูปถ่าย

 

 

 

“ถึงคุณหมอวัทสัน จาก สมาชิกบ้านวัทสันอีกคนหนึ่ง”

 

 

 

หืมมม??? จดหมายสีชมพู ตัวอักษรสีบานเย็น เขียนตัวเท่าหม้อแกง… เด็กนี่…ผู้หญิง มีสติ๊กเกอร์ดอกไม้ คงสัก 12-15 น่าจะเด็ก ม.ต้น แล้วเน้นคำว่าวัทสันฝั่งตัวเอง เหมือนอยากบอกว่านามสกุลเดียวกัน…แต่ไม่ได้บอกว่านามสกุลวัทสัน…

 

 

 

เอาแล้วไง…. เชอร์ล็อกคิดในใจ คิ้วเลิกขึ้นมา ลับกับคำว่า หืมมม หนึ่งข้าง…ตัวสั้นขยัน….คงมีพลาดบ้าง …เชอร์ล็อกรีบเอามือยีหัวเพื่อไล่ภาพ ที่จอห์นกำลัง…แอ็คทีฟ…ออกไปเพราะต้องรีบเข้าประเด็น..

 

 

 

เชอร์ล็อกกระตุกรอยยิ้มขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนกระตุกตัวลุกขึ้นนั่ง ใช่… ตั้งแต่แรกมาเพิ่งจะนั่งนี่แหละ เขาอเลิทอะไรนักก็ไม่รู้ รู้แค่อยากเท็กซ์บอกจอห์นที่กำลังเดทท่ามกลางสวนสาธารณะ น้ำพุ แสงแดด  สายลม

 

 

 

และสองเรา  สองเสิงอะไรกัน...หึ หึ

 

 

 

 เหรอ...เดี๋ยวรู้กัน...เชอร์ล็อกหน้านิ่งแต่นิ้วรัวยิงตัวอักษรผ่านอากาศไปหาจอห์น

 

 

 

“มีเรื่อง  ไม่ยากแต่ยุ่ง” SH

 

 

“อย่าเพิ่ง กำลังไปได้สวย   น้ำยาอยู่ข้างโถ ปวด…เอง ก็ขัดเอง” JW

 

 

เชอร์ล็อกคิ้วชนกัน แต่ปากยังยิ้มอยู่  แหม หลอกให้ล้างส้วมครั้งเดียวทำเป็นฝังใจ…

 

 

 

เชอร์ล็อกถ่ายรูปซองจดหมายด้านที่ไม่มีจ่าหน้า แล้วส่งให้จอห์น เป็นการ strip tease แกล้งทั้งทีต้องให้กระบวนการอยู่ในหัวนานๆ เรื่องไม่ใหญ่ยังหลอน เรื่องนี้ระดับโลกของจอห์นจะต้องสั่น ทำไมจะไม่ว้าวุ่น …

 

 

 

“หยุดกวนซักที ไม่งั้นจะปิดโทรศัพท์…..”JW

 

ยังก่อนจอห์น  มาสิ มาอีก…

 

 

 

คดีอะไรมาทางจดหมาย” JW 

 

นั่นไง…เชอร์ล็อกกระตุกปากยิ้มข้างขวา เพราะมันเป็นอย่างที่เขาคิด มีหรือจอห์นจะไม่อยากรู้ เดทมันน่าเบื่อออ จอห์นนน เมื่อไหร่จะรู้จักความต้องการที่แท้จริงของตัวเองซะที?? มุมปากข้างซ้ายขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกับข้างขวาอย่างที่เชอร์ล็อกไม่รู้ตัว ตอนนี้ไม่ใช่แค่ปาก แต่เขายิ้มไปทั้งหน้า

 

 

 

“คดีแพ่ง” SH

 

เชอร์ล็อกตอบพร้อมแนบรูปซองจดหมายด้านที่มีจ่าหน้า

 

 

 

“เพศหญิง อายุ  12-15” SH

 

 

แน่นอน พวกเขาไม่เคยต้องเกี่ยวกับคดีแพ่ง เพราะที่ผ่านมาอาญาล้วนๆ แล้วนี่ยังจะมามีเอี่ยวเด็กสาว ม ต้น บอกว่าเป็นสมาชิกบ้านวัทสันอีก…จอห์นคงเดทไม่เป็นสุข และลุกลนเป็นที่สุด เอาเล้ย จีบกันได้จีบกันไป…ท้ายๆข้อความ เลอะเหมือนโ